12 Piesza Kopaszewska Droga Krzyżowa

Wiara i praca – XII Piesza Kopaszewska Droga Krzyżowa

13 września odbyła się XII Piesza Kopaszewska Droga Krzyżowa. Tegorocznej wędrówce towarzyszyło hasło „Wiara i praca”, nawiązujące zarówno do religijnego charakteru wydarzenia, jak i do wielkopolskiej tradycji pracy organicznej, która stała się głównym tematem historycznych opowieści prezentowanych na trasie.

Spotkanie rozpoczęła o godz. 8.00 Msza św. w kaplicy przypałacowej w Kopaszewie. Po jej zakończeniu dr Emilian Prałat odczytał przesłanie arcybiskupa Zbigniewa Zielińskiego, metropolity poznańskiego, skierowane specjalnie do uczestników tegorocznej Drogi. Następnie pielgrzymi wyruszyli na liczącą około 16 kilometrów trasę prowadzącą z Kopaszewa do Rąbinia i z powrotem.

Kopaszewska Droga Krzyżowa jest wyjątkowym przykładem połączenia krajobrazu kulturowego, pamięci rodzinnej i tradycji religijnej. Jej historia wiąże się ze śmiercią Zofii Koźmian z Chłapowskich w 1853 roku. Trasa nawiązuje do drogi, którą kondukt żałobny zmierzał z Kopaszewa do rodzinnej nekropolii przy kościele w Rąbiniu. Z inicjatywy Jana Koźmiana powstała Droga Krzyżowa, której stacje rozmieszczono pomiędzy Kopaszewem a Rąbiniem, wpisując je w krajobraz pól, dróg i lasów. Uroczyste poświęcenie Drogi odbyło się w 1855 roku.

Współczesna piesza wędrówka historyczną trasą łączy modlitwę z poznawaniem dziejów regionu. Tegoroczna edycja szczególnie mocno podkreślała właśnie ten wymiar. Przy kolejnych stacjach odczytywano rozważania Prałata, w których refleksję religijną połączono z szeroko rozumianym motywem pracy – jako codziennego obowiązku, odpowiedzialności, służby drugiemu człowiekowi oraz działania na rzecz dobra wspólnego.

Rozważania poprzedzał śpiew, a uczestnikom podczas całej wędrówki towarzyszył Narcyz Skorupski, zapewniający oprawę muzyczną przy akompaniamencie gitary. Dzięki temu poszczególne stacje tworzyły spójną całość, łącząc modlitwę, muzykę i doświadczenie wspólnej drogi.

Pomiędzy kolejnymi odcinkami trasy uczestnicy poznawali również fakty, ciekawostki i anegdoty związane z przedstawicielami wielkopolskiej pracy organicznej. Bohaterami opowieści byli m.in. Jan Koźmian, Karol Marcinkowski, Emilia Sczaniecka, Aniela i Zofia Tułodzieckie, August Cieszkowski, ksiądz Piotr Wawrzyniak oraz Edward Raczyński. Przypominano różne oblicza ich aktywności: działalność społeczną i dobroczynną, pracę oświatową i gospodarczą, tworzenie instytucji służących Polakom, rozwój spółdzielczości i bankowości, troskę o kulturę oraz odpowiedzialność za lokalne wspólnoty. Dzięki temu hasło „Wiara i praca” nie pozostawało wyłącznie mottem wydarzenia, lecz znalazło bardzo konkretne rozwinięcie w jego programie.

Trasa wiodła malowniczym szlakiem wśród pól, łąk, zadrzewień śródpolnych i kompleksów leśnych. Szczególnie wymagający był odcinek pomiędzy Rogaczewem Wielkim a Rąbiniem. Mostek i fragment zagajnika wymagały wcześniejszego przygotowania oraz wykoszenia. Dzięki zaangażowaniu Mariana Prałata i Andrzeja Jurgi wykonano niezbędne prace, umożliwiając wszystkim uczestnikom bezpieczne przejście.

Chwilę przed południem wędrowcy dotarli do Rąbinia. Tam czekał na nich ciepły posiłek oraz czas na odpoczynek i regenerację sił. O godz. 12.30 rozpoczęła się droga powrotna do Kopaszewa. Mimo pochmurnej pogody warunki sprzyjały kilkugodzinnej wędrówce, a uczestnicy zgodnie podkreślali wyjątkową atmosferę wydarzenia. Do Kopaszewa grupa dotarła przed godz. 15.00.

Na zakończenie na wszystkich czekały kawa i ciasto. Uczestnicy otrzymali także okolicznościowe certyfikaty oraz pocztówki, które stanowiły pamiątkę udziału w tegorocznej edycji.

Organizacja wydarzenia prowadzącego kilkunastokilometrową trasą przez drogi polne i leśne wymagała zaangażowania wielu osób. Jak co roku nad bezpieczeństwem uczestników czuwali druhowie z OSP Kopaszewo. W przygotowanie i wydawanie posiłków, obok Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra, zaangażowały się również członkinie kół gospodyń wiejskich z Kopaszewa i Rąbinia. Szczególne podziękowania należą się Marii Prałat, mocno zaangażowanej w przygotowanie zaplecza gastronomicznego całego wydarzenia.

W XII Pieszej Kopaszewskiej Drodze Krzyżowej uczestniczyły 163 osoby. Byli wśród nich mieszkańcy okolicznych miejscowości, ale również osoby przybyłe z innych części Wielkopolski. Zróżnicowanie wieku uczestników po raz kolejny pokazało, że historyczny szlak między Kopaszewem a Rąbiniem pozostaje miejscem, w którym pamięć o przeszłości może być przekazywana kolejnym pokoleniom nie tylko poprzez opowieść, lecz także poprzez wspólne doświadczenie wędrówki i krajobrazu.

Tegoroczna edycja miała również wymiar dobroczynny. Podczas wydarzenia przekazano darowizny na cele statutowe Fundacji, zwłaszcza zaś na cel szczegółowy, jakim jest renowacja nekropolii Chłapowskich w Czerwonej Wsi. Uczestnicy przekazali na ten cel łącznie 2092 złotych. W ten sposób motyw pracy, tak mocno obecny w programie tegorocznej wędrówki, znalazł bardzo konkretne dopełnienie – w działaniu na rzecz zachowania lokalnego dziedzictwa.

XII Piesza Kopaszewska Droga Krzyżowa po raz kolejny pokazała, że historyczny szlak nie jest jedynie zabytkiem wpisanym w wielkopolski krajobraz. Pozostaje miejscem żywej tradycji, łączącym modlitwę, historię, społeczne zaangażowanie, wspólnotę i troskę o dziedzictwo. Tegoroczne hasło „Wiara i praca” wyjątkowo trafnie oddawało wszystkie te wymiary.

Views: 4