region – FUNDACJA BONUM ADIPISCI

Współorganizujemy Kongres Regionalizmu

By Adminus | 12 kwietnia 2026

Nasza Fundacja jest współorganizatorem powiatowego sejmiku regionalistycznego w ramach Kongresu Regionalizmu Polskiego. To pierwsze tak szerokie spotkanie środowisk regionalnych w powiecie kościańskim. W organizację Sejmiku włączyły się samorządy, organizacje społeczne, eksperci, instytucje kultury i mieszkańcy. Wspólnie chcemy rozmawiać o tożsamości regionalnej, współpracy i przyszłości naszego regionu.

Sejmik organizują:

Joanna Albińska – Pełnomocniczka Powiatowa Kongresu Regionalizmu Polskiego

• Michał Jurga – Kościański Uniwersytet Trzeciego Wieku

• dr Piotr Józefiak – Stowarzyszenie Absolwentów Gimnazjum i Liceum w Kościanie

• dr hab. Krzysztof Kujawa

• Dorota Kramer – Stowarzyszenie Aktywna Gmina Czempiń

• Dawid Murek – doradca Wojewody Wielkopolskiego

• Jolanta Nowicka – Stowarzyszenie Centrum Rozwoju Gminy Kościan

• Karol Pawlak – Powiatowy Cech Rzemiosła i Przedsiębiorczości

• dr Emiliana Prałat – Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra

• Piotr Świdziński – Stowarzyszenie Historyczno-Filmowe Memoria

• Zdzisław Witkowski – Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej

Organizacje społeczne:

Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra

Powiatowy Cech Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Kościanie

Stowarzyszenie Centrum Rozwoju Gminy Kościan

Stowarzyszenie Forum Rozwoju Nasz Kościan

Stowarzyszenie Oświatowe im. Dezyderego Chłapowskiego

Towarzystwo Miłośników Ziemi Kościańskiej

oraz Centrum Kultury w Czempiniu.

Partnerem wydarzenia jest Kościański Uniwersytet Trzeciego Wieku.

Wydarzenie odbędzie się w ramach ogólnopolskiej inicjatywy Kongresu Regionalizmu Polskiego 2026 i objęte zostało patronatem honorowym:

• Wojewody Wielkopolskiego

• Starosty Kościańskiego

• Burmistrzów i Wójta gmin Powiatu Kościańskiego

Panele dyskusyjne

„Kultura i edukacja fundamentem tożsamości regionalnej”

Moderator:

prof. UAM dr hab. Bartosz Hordecki

Paneliści:

• Paweł Buksalewicz – Krzywińskie Towarzystwo Kulturalne

• Michał Chudak – Fundacja na Rzecz Ochrony Zabytków Ziemi Śmigielskiej

• prof. UAM dr hab. Violetta Julkowska

• Jolanta Nowicka – Stowarzyszenie Centrum Rozwoju Gminy Kościan

• Przemysław Prasnowski – Fundacja Barak Kultury

„Kierunki rozwoju społeczno-gospodarczego regionu Powiatu Kościańskiego”

Moderator:

prof. UAM dr hab. Cezary Trosiaki

Paneliści:

• Jan Babczyszyn – Instytut Skrzynki

• dr hab. Krzysztof Kujawa

• Artur Opas – Starosta Kościański

• Karol Pawlak – Powiatowy Cech Rzemiosła i Przedsiębiorczości

• Andrzej Socha – Sekretarz Gminy Czempiń

Od godz. 15:00 wydarzenie otwarte dla mieszkańców Powiatu Kościańskiego

W programie m.in.:

• prezentacje gmin powiatu kościańskiego

• stoiska organizacji społecznych

• twórcy regionalni i lokalne produkty

• rozmowy i spotkania środowisk regionalnych

Występy artystyczne

15:00 – Kapela Dudziarska „Sokoły”

16:30 – Zespół Pieśni i Tańca „Żeńcy Wielkopolscy”

Wykład specjalny

17:30 – dr Emilian Prałat

„Regionalizm – sposób na życie”

Prezentacje m.in.:

grupy rekonstrukcji historycznej TSCHUFF,

haftu regionalnego snutka golińska,

stroju regionalnego.

To wydarzenie ma charakter integracyjny – łączy samorządy, organizacje społeczne, instytucje kultury, ekspertów i mieszkańców z naszego regionu. Chcemy wspólnie rozmawiać o przyszłości Powiatu Kościańskiego jako regionalnego serca Wielkopolski.

Serdecznie zapraszamy mieszkańców do udziału.

Upamiętniamy narodowego Wieszcza!

By Adminus | 25 marca 2026

Mickiewicz w cieniu lubińskiej wieży – upamiętnienie wieszcza

Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra realizuje projekt poświęcony upamiętnieniu Adama Mickiewicza w Lubiniu – miejscu szczególnym na mapie wielkopolskich śladów poety. Zadanie ma na celu nie tylko ochronę lokalnego dziedzictwa, ale także przypomnienie, że pamięć o autorze Pana Tadeusza żyje również poza największymi ośrodkami kultury, w przestrzeniach naznaczonych historią, tradycją i wyjątkowym genius loci. Nazwa projektu widnieje w przesłanym potwierdzeniu złożenia oferty. Przedsięwzięcie koncentruje się wokół miejsca pamięci związanego z Mickiewiczem i jego obecnością w Wielkopolsce. Chcemy nie tylko zadbać o materialny znak tego upamiętnienia, lecz także szerzej opowiedzieć o znaczeniu Lubinia w budowaniu lokalnej i regionalnej pamięci historycznej. To właśnie takie miejsca pozwalają odkrywać dzieje narodowej kultury na nowo – bliżej, uważniej, w bezpośrednim kontakcie z autentycznym świadectwem przeszłości. Projekt ma wymiar popularyzatorski. Jego celem jest przybliżenie mieszkańcom regionu, turystom i wszystkim zainteresowanym związków Mickiewicza z Wielkopolską, a zarazem zwrócenie uwagi na rolę mniejszych miejscowości w pielęgnowaniu pamięci o najwybitniejszych postaciach polskiej kultury. Dzięki realizacji zadania Lubiń stanie się jeszcze wyraźniej rozpoznawalnym punktem na mapie miejsc związanych z poetą. „Mickiewicz w cieniu lubińskiej wieży” to przedsięwzięcie łączące troskę o dziedzictwo, szacunek dla autentycznych śladów przeszłości oraz potrzebę nowoczesnego opowiadania o historii. Wierzymy, że dzięki temu projektowi miejsce to zyska nową widoczność, a pamięć o wieszczu zostanie utrwalona w sposób godny, odpowiedzialny i bliski odbiorcom.

EKO-ORGANICA – projekt na Szlaku pracy organicznej zainaugurowany!

By Adminus | 29 sierpnia 2025

Trzecia odsłona wydarzenia Eko-Organica odbyła się 27 września 2025 roku w Kopaszewie dzięki uprzejmości DANKO Hodowla Roślin S.A., które udostępniło piękny pałac i park, niegdyś należące do rodziny Chłapowskich, a wcześniej zakupione przez generała Dezyderego Chłapowskiego.

Spotkanie rozpoczęło się o godz. 15:00 powitaniem gości przez dr. Emiliana Prałata, który przedstawił plan wydarzenia. Następnie głos zabrał Wiktor Majchrzak, dyrektor Zakładu Nasienno-Rolnego w Kopaszewie. Chwilę później rozpoczęła się prelekcja prof. dr. hab. Pawła Chmielarza z Instytutu Dendrologii PAN w Kórniku pt. „Czy Chłapowski zastosowałby zdobycze biotechnologii roślin?”. Fascynująca, bogata w fakty i ilustracje opowieść spotkała się z dużym zainteresowaniem publiczności, która nie szczędziła dociekliwych pytań – zarówno fachowych, jak i wynikających z codziennych obserwacji przyrody.

Prof. Chmielarz od wielu lat prowadzi w Instytucie Dendrologii PAN badania nad rozmnażaniem, przechowywaniem i ochroną roślin drzewiastych. Kierując Pracownią Biologii Rozmnażania i Genetyki Populacyjnej, rozwija nowoczesne metody biotechnologiczne służące zachowaniu zasobów genowych. Jego badania koncentrują się m.in. na fizjologii nasion recalcitrant – szczególnie wrażliwych na odwodnienie i trudnych do długotrwałego przechowywania – oraz nad kriokonserwacją i mechanizmami starzenia się materiału nasiennego. Zespół profesora opracowuje także metody klonowania drzew pomnikowych i historycznych z wykorzystaniem technik in vitro i embriogenezy somatycznej. Do najważniejszych osiągnięć należą sklonowanie słynnego Dębu Rusa z Rogalina oraz kriokonserwacja pędów innych sędziwych dębów, takich jak dąb Bartek. Badania te mają ogromne znaczenie dla ochrony przyrody, pozwalając zachować unikalne genotypy drzew o wyjątkowej wartości przyrodniczej i kulturowej. Właśnie w tym kontekście szczególnym momentem spotkania było zasadzenie na terenie kopaszewskiego parku klonu genetycznego dębu „Rus”. Symbolicznego aktu dokonali wspólnie najstarszy uczestnik wydarzenia, pan Jerzy Nurek, oraz najmłodsi goście – Zosia i Ignacy Majchrzakowie.

Po zasadzeniu drzewa Kamil Kwiatkowski z Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego poprowadził uczestników na spacer po zadrzewieniach śródpolnych. Omówił ich rolę, zaprezentował różne typy – pasowe, liniowe i remizowe – oraz zwrócił uwagę na znaczenie drzew zarówno w aspekcie ekologicznym, jak i gospodarczym.

Na zakończenie odbyły się warsztaty z wykorzystaniem materiałów zebranych podczas spaceru. Uczestnicy mogli też odpocząć przy kawie i cieście oraz obejrzeć trzy ekspozycje przygotowane w pałacu: poświęcone rodzinie Chłapowskich, Helenie Modrzejewskiej oraz spółce DANKO.

Pierwsze spotkanie w ramach inicjatywy „Eko-Organica” na Szlaku pracy organicznej za nami! 29 sierpnia, spichlerz w sercu folwarku majątku Turew i 76 uczestników. Dziękujemy!

Spotkanie zaczęło się o 16:30 od powitania uczestników i wyjaśnienia okoliczności, które spowodowały, że licznie zebrani goście mogli się zebrać w spichlerzu. Dr Emilian Prałat po ogólnym powitaniu przekazał głos prezesowi Stadniny Koni Racot , która jest obecnie dzierżawcą majątku Turew– Piotrowi Mańce. Podziękował on za wyjątkową inicjatywę oraz przedstawił pokrótce plany związane z remontami i ponownym użytkowaniem folwarku. Następnie Emilian Prałat przywitał gości, wśród których znaleźli się Artur Opas (starosta kościański), Andrzej Przybyła (wójt gminy Kościan), Antonii Chłapowski (praprawnuk Generała), Oliwia Olesiejuk (koordynatorka szlaku pracy organicznej) i Artur Golis, który poprowadził zajęcia w dalszej części. Dzięki wsparciu Stadniny w Racocie mieliśmy wyjątkową okazję uczestniczyć w koncercie Tasosa Fotiou (saksofon) i Szymona Wójcińskiego (instrumenty klawiszowe). To było niesamowite doświadczenie: genialne improwizacje łączące inspiracje greckie i jazzowe, ogromne zaangażowanie i pochłonięcie artystów przez muzykę, które udzieliło się również publiczności. Ta nagrodziła duet gromkimi owacjami. Następnie Artur Golis zaprezentował wyjątkowo bogatą i zróżnicowaną prelekcje poświęconą zadrzewieniom śródpolnym, pokazując ich wieloaspektowe znaczenie, w tym wymierne korzyści płynące z ich obecności, zakładania i powiększania. Bogactwo materiałów ilustracyjnych i konkretnych danych spotkało się z dużym zainteresowaniem i uwagą. Dopełnieniem części wykładowej był ponad godzinny spacer po pasach zadrzewień, w trakcie którego uczestnicy poznali ogromną ilość faktów związanych z ich funkcjonowaniem. Szczególne zainteresowanie budziły informacje na temat zastosowania poszczególnych gatunków roślin zadrzewieniowych. Wieczorową porą goście raz jeszcze spotkali się w spichlerzu, gdzie kawa i ciasto pokrzepiły wędrowców. Zwieńczeniem spotkania były warsztaty związane z rozpoznawaniem gatunków drzew po liściach oraz kreatywne zajęcia dla dzieci związane z wykonywaniem odcisków w glinie profili liściowych.

Na pietrze spichlerza goście mogli zapoznać się z informacjami o rodzinie Chłapowskich, zabrać broszury infromacyjne i mapy szlaku pracy organicznej!

„EKO-ORGANICA” – nowy projekt w ramach Szlaku pracy organicznej

By Adminus | 21 sierpnia 2025

29 sierpnia zapraszamy do Turwi, a dokładnie do serca, w którym historia pracy organicznej zyskała swój szczególny puls – spotykamy się w zabytkowym spichlerzu w centrum folwarku! Wyjątkowy, magiczny, pełen tajemnic budynek. To właśnie od folwarku zaczynała się rolnicza rewolucja zapoczątkowana przez Dezyderego Chłapowskiego. W ramach projektu „EKO-ORGANICA – chronimy, popularyzujemy i rewitalizujemy dziedzictwo Chłapowskiego”, który realizujemy dzięki środkom pozyskanym w konkursie „Praca organiczna – dziedzictwo Wielkopolan”, zapraszamy na serię spotkań.

Pierwsze nie może się odbyć w miejscu innym, aniżeli Turew! O 16:00 weźmiemy udział w nastrojowym koncercie pianisty Szymona Wójcińskiego. Godzinę później zapraszamy do wysłuchania prelekcji z prezentacją pt. „O znaczeniu zadrzewień śródpolnych”. Wygłosi ją Artur Golis na co dzień związany z Zespołem Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego. Po wystąpieniu zapraszamy do wspólnego spaceru po pasach zadrzewień w okolicach Turwi. Przewidujemy 45-60 minutową wyprawę. Na koniec ponownie zapraszamy do spichlerza, gdzie odbędą się warsztaty kreatywne związane z rozpoznawaniem i oznaczaniem w oparciu o liście gatunków drzew! W międzyczasie można będzie skorzystać z kawy, ciasta i zapoznać się z przygotowanymi materiałami dotyczącymi rodziny Chłapowskich i zadrzewień!

Amalgama (Αμάλγαμα) to greckie słowo, które w muzyce czy kulturze opisuje twórczą mieszankę lub fuzję różnych stylów, wpływów czy idei w jedną, spójną całość. Tasos Fotiou (saksofon, instrumenty elektroniczne) / Szymon Wójciński (fortepian, instrumenty klawiszowe) to duet, który jest synonimem artystycznego porozumienia bez słów i bez barier. Ich muzyka jest dowodem na to, że osoby urodzone w dwóch różnych częściach świata – tak odległych jak Morze Bałtyckie i Morze Śródziemne – mogą wspólnie odkrywać i tworzyć nowe przestrzenie, odnajdując wspólne idiomy i źródła inspiracji, a jednocześnie pozostając sobą, szanując swoje korzenie i odmienność.

Muzycy spotkali się na międzynarodowym festiwalu teatralnym Bramat Festival w 2023 roku w Goleniowie, gdzie po raz pierwszy nawiązali współpracę. Ich wspólny występ zwieńczył także kolejną edycję tego festiwalu w roku 2024.

Muzyka Tasosa i Szymona to połączenie temperamentów i doświadczeń obu artystów. Łączą ich jazzowe korzenie, które przejawiają się w improwizacyjnych poszukiwaniach. Obydwaj odwołują się także do własnych źródeł – w języku muzycznym Tasosa odnaleźć można wiele odniesień do tradycyjnej muzyki greckiej, jej charakterystycznej melodyki i rytmiki, a także do rebetiko – muzyki buntu, ulicy i niższych warstw społecznych. Szymon dorastał w atmosferze domu rodzinnego, w którym muzyka była obecna zarówno w wykonaniach na fortepianie i gitarze, jak i odtwarzana z urządzeń analogowych, takich jak gramofon czy magnetofon szpulowy. Były to światy muzyczne Beethovena i Chopina, ale też Niemena, Demarczyk czy Oscara Petersona.

Mamy więc dwa – pozornie odległe – światy, które zaskakująco łatwo tworzą trzeci: wspólny, intuicyjny, oparty na wzajemnym szacunku i inspiracji.

Nasza Fundacja pozyskała środki finansowe w ramach konkursu „Praca organiczna – dziedzictwo Wielkopolan”, którego koordynatorem jest Pałac Generała Dąbrowskiego w Winnej Górze, a na który środki pieniężne przeznaczył Samorząd Województwa Wielkopolskiego.

Projekt „EKO-ORGANICA – chronimy, popularyzujemy i rewitalizujemy dziedzictwo Chłapowskiego” stanowi wielowymiarową inicjatywę łączącą działania edukacyjne, ekologiczne i krajobrazowe, skoncentrowane wokół zadrzewień śródpolnych jako fenomenu o głęboko zakorzenionej tradycji organicznikowskiej. Ideą przewodnią projektu jest ochrona i popularyzacja dziedzictwa Dezyderego Chłapowskiego – prekursora pracy organicznej w Wielkopolsce i twórcy modelu nowoczesnego rolnictwa zintegrowanego z przyrodą.

Projekt składa się z dwóch zasadniczych komponentów:

Moduł edukacyjno-animacyjny: spotkania wykładowo-warsztatowe i spacery przyrodnicze
We współpracy z Zespołem Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego zorganizowany zostanie cykl czterech spotkań, których celem będzie podniesienie świadomości ekologicznej i historycznej mieszkańców regionu. Każde wydarzenie obejmuje:

wykłady eksperckie nt. funkcji zadrzewień śródpolnych w ekosystemie rolniczym i krajobrazie kulturowym;
warsztaty praktyczne z identyfikacji i pielęgnacji gatunków drzew charakterystycznych dla dawnych zadrzewień liniowych;
spacery edukacyjne prowadzone przez specjalistów z zakresu ekologii krajobrazu i historii rolnictwa.

Szczególny nacisk położony zostanie na ukazanie zadrzewień śródpolnych jako dziedzictwa pracy organicznej, będącego trwałym i widocznym śladem działalności Dezyderego Chłapowskiego. To on w XIX wieku promował ich wprowadzanie jako elementu służącego ochronie gleb, retencji wody i estetyzacji przestrzeni rolniczej. Do dziś zadrzewienia śródpolne i śródleśne pozostają symbolem tej tradycji – świadectwem harmonijnego współistnienia człowieka z krajobrazem.

Moduł rewitalizacyjny: nasadzenia uzupełniające i adopcja drzew
Druga część projektu polega na przeprowadzeniu nasadzeń uzupełniających w wybranych odcinkach zadrzewień śródpolnych, ze szczególnym uwzględnieniem topoli włoskich (Populus nigra var. italica) – drzew niegdyś tworzących naturalne „bramy” między polami. W skład działań wchodzą:

wybór lokalizacji i przygotowanie gleby zgodnie z zasadami agroekologii;
wykonanie nasadzeń odtwarzających historyczne układy krajobrazowe;
oznakowanie i objęcie patronatem każdej z posadzonych grup drzew przez lokalne szkoły, stowarzyszenia lub osoby indywidualne.

Dzięki systemowi patronackiemu zwiększa się nie tylko społeczne zaangażowanie w ochronę przyrody, ale także szanse przetrwania nasadzeń. Poszczególne aleje stają się lokalnymi symbolami troski o krajobraz i spuściznę organicznikowską – a zarazem miejscami codziennego kontaktu z przyrodą, w której zakorzeniona jest pamięć o działaniach Chłapowskiego.

„EKO-ORGANICA” to nie tylko rewitalizacja krajobrazu, ale także działanie na rzecz przywrócenia znaczenia pracy organicznej jako modelu myślenia długofalowego, odpowiedzialnego i zintegrowanego. Poprzez połączenie komponentów edukacyjnych, społecznych i przyrodniczych projekt staje się narzędziem ochrony dziedzictwa niematerialnego oraz przykładem zastosowania idei organicznikowskich w praktyce XXI wieku.

Projekt wypełnia także lukę w lokalnej polityce krajobrazowej, wskazując, że dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze nie są kategoriami rozłącznymi – wręcz przeciwnie, mogą wzajemnie się wspierać, tworząc nowoczesną ekologiczną tożsamość lokalną, silnie osadzoną w historii i odpowiedzialną za przyszłość.

Święto Wojska Polskiego 2025

By Adminus | 15 sierpnia 2025

Kolejne obchody Święta Wojska Polskiego za nami! Tegoroczna uroczystość miała szczególny charakter. O 15:00 pod pomnikiem poległych w latach 1914-1920 rozpoczęła się część oficjalna. Rozpoczął ją dr Emilian Prałat od przypomnienia okoliczności spotkania oraz zaproszenia do wspólnego odśpiewania hymnu państwowego. Następnie pozdrawiając zebranych i dziękując im za przybycie, przywitał m.in.:

Wojciecha Ziemniaka, senatora RP,

Teresę Mikołajczak-Dudę, wiceprzewodniczącą Rady Powiatu Kościańskiego,

Mirosława Dudę, zastępcę wójta gminy Kościan,

Jana Szczepaniaka, przewodniczącego Rady Gminy Kościan,

Tomasza Klemę – radnego gminy Kościan,

Ks. Krzysztofa Pustkowiaka,

Joannę Łabędzką – kierownik Szkoły Podstawowej w Turwi,

Marię Prałat – sołtys wsi wraz z radnymi,

Eugeniusza Bryszaka – komendanta OSP w Turwi oraz wszystkich przybyłych.

Wspominając o wyjątkowej ofiarności minionych pokoleń prowadzący przypomniał wyjątkowy charakter pomnika w Turwi oraz szczególnie aktualną w dzisiejszym czasie rolę wojska, jako nie tylko obrońców Ojczyzny, ale przede wszystkim pokoju. Następnie głos zabrał senator Ziemniak, który dziękując Prałatowi za podtrzymywanie pamięci zwrócił się szczególnie do mieszkańców Turwi podkreślając wyjątkową troskę o stworzenie trwającej już kilka lat tradycji. Z kolei wójt Duda przypomniał konieczność ustawicznego walczenia o wolność i niepodległość, która – jak mówił – „nie jest dana raz na zawsze”. Okolicznościową modlitwę za poległych odmówił ks. Pustkowiak. Dopełnieniem uroczystości był apel pamięci połączony z odczytaniem nazwisk wszystkich osób wymienionych na tablicach wmurowanych w pomnik. Przy dźwięku werbli złożono kwiaty i znicze. Odegranie sygnału „Śpij kolego” i pieśni Wojska Polskiego „My pierwsza brygada” zakończyło uroczystość. Zebrani uczestnicy wspólnie przenieśli na teren przyszkolny biało-czerwoną flagę. Przy szkole Zespół Turewianki wykonał 6 popularnych utworów wojskowych. Dr Prałat przybliżył publiczności historię pierwszej polskiej koronacji oraz rytuał koronacyjny. Opowieść historyczna była wstępem do widowiska plenerowego „Zwano Ciebie Chrobry” w reżyserii Janusza Dodota, które prezentowało dzieje pierwszych Piastów – od okresu przedchrześcijańskiego, przez chrzest, koronację i śmierć pierwszego polskiego króla.

Wyjątkowym wydarzeniem było posadzenie wyhodowanego in vitro klonu genetycznego najstarszego polskiego dębu „Rusa”, który ofiarował prof. Paweł Chmielarz z Instytutu Dendrologii PAN w Kórniku. Zasadzenie poprzedziło wystąpienie Profesora, w którym przybliżył skomplikowany proces uzyskiwania klonów genetycznych. Samego aktu zasadzenia dokonał wójt Duda wspólnie z Teresą Tul, najstarszą mieszkanką Turwi. Zwieńczeniem uroczystości było wspólne biesiadowanie.

Nocne zwiedzanie powiatu kościańskiego 2025

By Adminus | 3 sierpnia 2025

Kolejna edycja Nocnego zwiedzania powiatu kościańskiego za nami! Jesteśmy ogromnie zaskoczeni frekwencją!

Łęki Wielkie – 126 osób

Turew – 251 osób

Kopaszewo – 163 osoby

Lubiń – 456 osób

Wyskoć – 191 osób

Tegoroczne spotkanie rozpoczęło się w malowniczo położonych Łękach Wielkich — miejscowości o bogatej i fascynującej przeszłości, której historia, choć nieco zapomniana, wciąż kryje wiele niezwykłych opowieści. Po serdecznym powitaniu uczestników przez księdza Artura Włodarczaka, głos zabrał dr Emilian Prałat, który z pasją i znawstwem przedstawił historię wyjątkowej świątyni — kościoła pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Ten zabytkowy obiekt sakralny, wzniesiony w 1776 roku z inicjatywy zasłużonego rodu Mielżyńskich, stanowi nie tylko cenny przykład XVIII-wiecznej architektury drewnianej, ale również ważny element dziedzictwa kulturowego regionu.

Prelekcja dr. Prałata nie ograniczyła się jedynie do opowieści o samej świątyni. Zgromadzeni goście mieli okazję wysłuchać barwnej i szczegółowej narracji dotyczącej zarówno dziejów miejscowości, jak i pobliskiego Wilanowa, znanego z imponujących kurhanów — tajemniczych świadków odległej przeszłości, które od lat intrygują historyków i archeologów. Istotnym elementem wystąpienia była również analiza dzieł sztuki znajdujących się w kościele — prelegent omówił ich symbolikę, kontekst historyczny oraz wysoką wartość artystyczną, nadając świątyni wymiar nie tylko duchowy, ale i muzealny.

Kolejnym punktem programu była wizyta przy tablicach nagrobnych rodu Chłapowskich, gdzie uczestnicy mogli oddać hołd przedstawicielom tej zasłużonej dla Wielkopolski familii, a także poznać ich wkład w historię regionu. Zwieńczeniem dnia była wizyta w neoklasycystycznej kaplicy grobowej rodziny Kęszyckich — miejscu zadumy i refleksji, a zarazem przykładzie kunsztu dawnej architektury sepulkralnej.

Choć współcześnie Łęki Wielkie administracyjnie nie przynależą do powiatu kościańskiego, to ich historyczne powiązania z tym regionem są niezaprzeczalne i głęboko zakorzenione. Tegoroczna wizyta była pierwszym wpisem tej miejscowości na mapie naszej wędrówki i — co warto podkreślić — dla zdecydowanej większości uczestników okazała się ona prawdziwym odkryciem. Spotkanie to nie tylko poszerzyło wiedzę o lokalnej historii, ale także wzbudziło zachwyt nad bogactwem i różnorodnością dziedzictwa, które wciąż czeka na ponowne odkrycie i docenienie.

Przed kościołem można było zaopatrzyć się w ulotki, broszury związane z regionem, mapy szlaku pracy organicznej i słodki upominek.

Drugim przystankiem na tegorocznej trasie zwiedzania była Turew — miejscowość o nieprzeciętnym znaczeniu historycznym, stanowiąca gniazdo rodowe zasłużonej dla Wielkopolski rodziny Chłapowskich. Spotkanie rozpoczęło się od powitania gości przez panią Sylwię Sobczyk, reprezentującą Instytut Chemii Bioorganicznej PAN — instytucję, która obecnie zarządza zespołem pałacoow-parkowym.

Następnie głos zabrał dr Emilian Prałat, który w barwny i merytoryczny sposób nakreślił dzieje Turwi, ukazując zarówno tło historyczne, jak i kontekst społeczno-polityczny, w jakim majątek ten przeszedł w ręce rodziny Chłapowskich. Słuchacze mieli okazję poznać proces nabycia dóbr turewskich, a także historię powstawania rezydencji — od jej najstarszych faz budowy, poprzez rozbudowy i przekształcenia, aż po wydarzenia XX wieku, które nie pozostały bez wpływu na jej obecny kształt.

Po prelekcji uczestnicy udali się do wnętrza pałacu, gdzie z ogromnym zainteresowaniem obejrzeli reprezentacyjną salę balową zdobioną kunsztownymi sztukateriami, dawną bibliotekę pełną śladów minionej epoki oraz nastrojowy salon z alkową, niegdyś centrum życia towarzyskiego rodziny. W kolejnych częściach spotkania przybliżona została sylwetka generała Dezyderego Chłapowskiego — bohatera narodowego, reformatora rolnictwa i wizjonera, którego dorobek nieprzerwanie inspiruje kolejne pokolenia. Uczestnicy zapoznali się również z dziejami jego najbliższych, poznając ludzką stronę tej wielkoformatowej postaci.

Szczególną uwagę poświęcono także parkowi przypałacowemu, który — oprócz funkcji ozdobnej — stanowi cenne dziedzictwo przyrodnicze i krajobrazowe. Jego układ, gatunki roślin oraz związane z nim ciekawostki botaniczne wzbudziły żywe zainteresowanie miłośników przyrody i historii ogrodów.

Zwieńczeniem wizyty w Turwi była wizyta w przypałacowej kaplicy, będącej jednym z najznamienitszych przykładów architektury neogotyckiej w regionie. Ta kameralna świątynia, choć niezdolna pomieścić wszystkich zgromadzonych, zrobiła ogromne wrażenie — zarówno dzięki swojej wyrafinowanej formie architektonicznej, jak i bogactwu historycznych oraz artystycznych detali. Wnętrze kaplicy, pełne symboliki i subtelnego piękna, stanowiło godne zakończenie wizyty w miejscu, gdzie historia splata się z dziedzictwem kulturowym i przyrodniczym w sposób wyjątkowy.

Niedaleko Turwi, w sercu wielkopolskiego krajobrazu, znajduje się Kopaszewo — miejscowość o niezwykle ciekawej historii, która stanowiła trzeci przystanek tegorocznej wędrówki. Uczestnicy zgromadzili się w urokliwej kaplicy wzniesionej w 1796 roku z fundacji rodziny Skórzewskich. Świątynia ta, skromna w formie, lecz bogata w treść, okazała się kolejnym niezwykłym świadectwem historii i kultury regionu.

Dr Emilian Prałat przedstawił zebranym historię kaplicy, omawiając zarówno jej kontekst fundacyjny, jak i zgromadzone w niej dzieła sztuki, które do dziś zachwycają kunsztem i precyzją wykonania. Szczególną uwagę poświęcono Kopaszewskiej Drodze Krzyżowej — unikatowemu, pobożnemu przedsięwzięciu z XIX wieku, które połączyło przestrzeń duchową z lokalnym pejzażem. W tym kontekście uczestnicy poznali losy Zofii i Jana Koźmianów — postaci głęboko związanych z historią miejsca i życia religijnego tamtego okresu.

Nie zabrakło też wyjątkowych pamiątek. Dr Prałat zaprezentował fotografię Jana Koźmiana, odnalezioną w archiwum Zgromadzenia Zmartwychwstańców w Rzymie — dokument bezcenny dla miłośników historii i badaczy epoki. Jeszcze większe poruszenie wzbudziła oryginalna książeczka do nabożeństwa należąca do Zofii Koźmianowej, opatrzona jej odręcznym wpisem na stronie tytułowej. Te osobiste ślady przeszłości stworzyły pomost między historią a współczesnością, wprowadzając atmosferę autentycznego wzruszenia. Dopełnieniem opowieści były relikwiarze z relikwiami świętych, przywiezionymi z Rzymu przez samego Koźmiana — materialne ślady jego duchowych peregrynacji.

Następnie uczestnicy przeszli przed pałac, którego fasada i otoczenie zachwycają zarówno elegancją, jak i harmonią wpisania w otaczający krajobraz. Opowieść o jego budowie została wzbogacona przez przytoczoną przez dr. Prałata legendę o błękitnej damie — romantyczną i nieco tajemniczą historię, którą w XIX wieku spisał Otton von Knapp. To właśnie takie lokalne podania nadają miejscom dodatkowej głębi, splatając rzeczywistość z legendą.

Wspominając o znakomitych gościach, jacy odwiedzali to miejsce, dr Prałat przywołał obecność Adama Mickiewicza oraz Heleny Modrzejewskiej — postaci wybitnych, które swym blaskiem wzbogaciły już i tak imponującą historię pałacu. Prawdziwym rarytasem była prezentacja repliki sukni scenicznej Modrzejewskiej, wykonanej na podstawie portretu autorstwa Tadeusza Ajdukiewicza — dzieła, które pozwoliło przenieść się uczestnikom w czasy świetności polskiego teatru romantycznego.

W trakcie wizyty goście mieli również okazję zapoznać się z dwoma ciekawymi ekspozycjami poświęconymi rodzinie Chłapowskich oraz Helenie Modrzejewskiej. Obie zostały przygotowane przed laty przez firmę DANKO S.A. i do dziś stanowią istotny element oferty edukacyjnej pałacu, dostępny dla odwiedzających przez cały sezon.

Przedostatni punkt tegorocznej trasy zaskoczył wszystkich — zarówno organizatorów, jak i samych benedyktynów. Klasztor w Lubiniu, perła duchowości i architektury sakralnej Wielkopolski, zgromadził prawdziwe tłumy zwiedzających, co stanowiło świadectwo niesłabnącego zainteresowania dziedzictwem tego wyjątkowego miejsca.

Zwiedzanie rozpoczęło się od prezentacji wschodniego szczytu kościoła — jednego z nielicznych zachowanych świadectw gotyckiego etapu w dziejach tej monumentalnej świątyni. Następnie gości powitał ojciec Efrem Michalski OSB, który z serdecznością otworzył drzwi wspólnoty dla wszystkich przybyłych.

Kolejnym punktem programu była prelekcja dra Emiliana Prałata, który jak zawsze z pasją i głęboką wiedzą wprowadził zebranych w niezwykłą historię tego miejsca. Opowiedział o okolicznościach pojawienia się benedyktynów w Wielkopolsce — zakonu, który od wieków kształtuje duchowy i kulturowy pejzaż regionu. Przedstawił również bogactwo malowideł iluzjonistycznych zdobiących wnętrze świątyni — dzieł, które nie tylko zachwycają kunsztem artystycznym, ale także niosą głębokie znaczenie teologiczne i symboliczne.

Nie mogło zabraknąć wątku związanego z postacią błogosławionego Bernarda z Wąbrzeźna — mnicha benedyktyńskiego, którego kult od wieków obecny jest w Lubiniu, a którego żywot stanowi świadectwo świętości zakorzenionej w codzienności. Dr Prałat przybliżył również mniej znaną, lecz fascynującą ideę uczynienia z lubińskiego kościoła nekropolii Piastów wielkopolskich — zamysłu, który łączy duchowość, historię i regionalną tożsamość w wyjątkowy sposób.

Uczestnicy mieli także okazję zwiedzić zakrystię — jedno z najcenniejszych pomieszczeń klasztoru, w którym znajdują się unikatowe XVIII-wieczne meble o wysokiej wartości artystycznej i rzemieślniczej. Zwieńczeniem wizyty była możliwość nabycia produktów wytwarzanych przez wspólnotę benedyktyńską — w tym słynnej nalewki, od lat owianej legendą i cenionej za walory smakowe oraz naturalny skład. Ta część spotkania, choć bardziej zmysłowa niż intelektualna, znakomicie wpisała się w atmosferę miejsca, w którym sacrum przenika się z codziennością, a historia z żywą tradycją.

Tegoroczna edycja zwiedzania zakończyła się w Wyskoci. Tam o 22:30 rozpoczął się wyjątkowy koncert. Podczas wydarzenia zaprezentowano różnorodny program łączący muzykę sakralną i artystyczną. Sopranistka Wiktoria Kachniarz, wspólnie z kompozytorem i pianistą Karolem Pilarskim oraz flecistką Katarzyną Pilarską, wykonali m.in. cztery wersje „Ave Maria” (Schuberta, Bacha-Gounoda, Cacciniego i Michała Lorenca), utwory filmowe (Ennio Morricone, Rolf Løvland), dzieła sakralne i operowe (Franck, Haendel, Puccini), a także kompozycję własną Karola Pilarskiego – Imię jej czerwień. Finałem koncertu była porywająca interpretacja O sole mio, która zakończyła dzień w atmosferze zachwytu i głębokiego wzruszenia.

Po zakończeniu koncertu uczestnicy nie opuścili jeszcze murów świątyni. Rozpoczęła się bowiem kolejna część spotkania — prezentacja historii miejscowości Wyskoć oraz niezwykłego kościoła, którego projekt wyszedł spod ręki wybitnego architekta Alexisa Langera, jednego z czołowych twórców sakralnych końca XIX wieku. Świątynia ta, będąca dziełem totalnym, w którym architektura, wyposażenie i symbolika splatają się w nierozerwalną całość, została ufundowana w znacznej mierze przez rodzinę Chłapowskich, co podkreśla ich nieoceniony wkład w duchowe i kulturalne dziedzictwo regionu.

Dr Emilian Prałat szczegółowo przedstawił koncepcję artystyczną kościoła — od jego unikalnej formy architektonicznej, przez bogaty program ikonograficzny, aż po detale wyposażenia. Szczególne poruszenie wśród gości wzbudził absolutny rarytas: zachowane rzeźby z nieistniejącego już kościoła, datowane na przełom XVII i XVIII wieku. Ich obecność w świątyni stanowi nie tylko świadectwo ciągłości tradycji sakralnej, ale także uratowany fragment dziedzictwa, który dzięki staraniom zakonników i badaczy zyskał nowe życie.

Na zakończenie wieczoru uczestnicy mieli niecodzienną możliwość wspiąć się na wieżę i dzwonnicę kościoła, skąd roztacza się malowniczy widok na okoliczne tereny. Ta niezwykła perspektywa stała się symbolicznym zwieńczeniem dnia — pełnego duchowych wzruszeń, muzycznych emocji i historycznych odkryć.

Racot. Tygiel kultur – 4 edycja. Relacja

By Adminus | 23 czerwca 2025

21 czerwca odbyła się 4 edycja wydarzenia „Racot. Tygiel kultur”, którego pomysłodawcą jest dr Emilian Prałat oraz prowadzonego przez niego Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. Wspólnie ze Stadniną Koni Racot i miejscową parafią zorganizowano wyjątkowe spotkanie, w którym wzięło udział około 150 osób. W tym roku szczególną uwagę poświęcono kobietom, „Paniom na Racocie”: księżnej Dorocie Jabłonowskiej, księżniczce Zofii Orańskiej, późniejszej Wielkiej Księżnej Saksonii-Weimaru-Eisenach oraz dwóm wielkim księżnym Karolinie i Feodorze.

O 14:30 rozpoczęło się nabożeństwo ekumeniczne w kościele św. Stanisława, którzy na przestrzeni lat służył katolikom i ewangelikom. Ks. Stanisław Tokarski i pastor Waldemar Gabryś sprawowali nabożeństwo, w które aktywnie włączyli się zebrani uczestnicy i goście. Bezpośrednio po nim rozpoczął się koncert organowy, na instrumencie, którego fundatorem był Wielki Książę Wilhelm-Ernst. Rozpoczęły go pierwsze zwrotki trzech hymnów: polskiego, niderlandzkiego i niemieckiego. W trakcie imponującego recitalu zaprezentowano utwory: Johanna Sebastiana Bach (1685–1750) – Praeludium pro Organo pleno BWV 552,1; 2) Jana Pieterszoona Sweelincka (1562–1621) – Ballo del Granduca SwWV 319, 3; Władysława Żeleńskiego (1837–1921) – Preludium Święty Boże (Andante sostenuto) op. 38 nr 25; Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809–1847) – VI Sonata organowa d-moll op. 65 nr 6, Choral mit 4 Variationen, (Andante sostenuto + Allegro molto), Fuga (Sostenuto e legato), Final (Andante).

Około 16:20 rozpoczęła się druga, zasadnicza część wydarzenia. Po powitaniu gości przez prezesa Stadniny Piotra Mańkę, dr Prałat przywitał przybyłych gości, wśród których znaleźli się m.in. senator Wojciech Ziemniak, starostwa kościański Artur Opas, zastępca wójta gminy Kościan Mirosław Duda, Komendant Powiatowy Policji mł. ins. Robert Przyjemski, dyrektor Muzeum Ziemi Wschowskiej Przemysław Wojciech. Gośćmi honorowymi byli dr Bernhard Post z małżonką – wieloletni dyrektor archiwum państwowego w Weimarze oraz Archiwum Turyngii. W następujących kolejno wystąpieniach senator Ziemniak podziękował dr Prałatowi za organizację wszystkich edycji i wyraził wdzięczność za przypominanie o unikatowości Racotu. Z kolei wójt Duda podkreślając sprawczość organizacyjną, podkreślił kulturotwórczą i turystyczną rolę tego rodzaju wydarzeń.

no images were found

W swoim wystąpieniu – tłumaczonym symultanicznie – dr Post przybliżył biografię księżniczki Zofii z dynastii orańsko-nassauskiej, późniejszej wielkiej księżnej Saksonii-Weimaru-Eisenach. Zaprezentował okoliczności zakupy dóbr racockich i stęszewskich oraz zasługi Zofii w modernizacji jej polskich majątków (poza Wielkopolską również na Śląsku, w Henrykowie – łącznie 9000 ha). Przywołał jej liczne fundacje socjalne i kulturalnej, jak szpital jej imienia, szkołę dla dziewcząt, czy stworzenie centralnego archiwum dokumentującego spuściznę Goethego i Schillera. Osobiste jej losy, nieudane małżeństwo, krępujący ceremoniał dworu weimarskiego powodowały, że Zofia często uciekała do swych polskich siedzib. Szczególnie dużą wagę przykładała do modernizacji w oparciu o najnowocześniejsze wzorce folwarków. W kolejnych częściach prelekcji usłyszeliśmy o jej potomkach oraz ich poczynaniach na rzecz stopniowo stających się prywatnymi własnościami polskimi domenami, wyłączonymi ze skarbu Wielkiego Księstwa Saksonii-Weimaru-Eisenach. Nie zabrakło również odniesień do historii samego Racotu. Szczególnie interesujące były powiązania historii racockiego parku z jednym z najważniejszych architektów zieleni – Carlem Eduardem Petzoldem – który stworzył m.in. imponujący park w Mużakowie. Na koniec gość z Niemiec stwierdził: „Jako mieszkaniec Weimaru postrzegam to również jako cenne uzupełnienie „Trójkąta Weimarskiego” – formatu rozmów i współpracy między narodami Polski, Francji i Niemiec, który istnieje już od ponad trzydziestu lat. Europa przeżywa obecnie trudne czasy – tym ważniejsze jest, by ze sobą rozmawiać, wymieniać się poglądami i uczyć się od siebie nawzajem!”.

Po części oficjalnej goście wysłuchali wyjątkowego koncertu Beatgirls String Trio w składzie: Maria Murawa-Fraska (skrzypce), Natalia Janik-Zajma (skrzypce) i Aleksandra Awtuszewska (wiolonczela). Zabrzmiały: Carlos Gardel – Por una cabeza, George Bizet – Habanera z opery Carmen, Henry Mancini – Moon river, Wojciech Kilar – Walc Trędowata, Edith Piaf – La vie en rose, Hubert Giraud – Pod dachami Paryża, Alex North – Unchained melody z filmu Uwierz w ducha, Roy Orbison – Pretty woman, Astor Piazolla – Libertango.

Następnie dr Prałat zaprosił wszystkich gości do przejścia do parku. Tam, nad brzegiem stawu został zasadzony klon genetyczny liczącego 800-lat dębu „Rus”. Drzewo zostało ofiarowane przez prof. Pawła Chmielarza z Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk w Kórniku. Drzewo zasadził prezes Mańka a symbolicznie podlali Państwo Postowie z Weimaru.

Po powrocie do pałacu goście mieli okazję obejrzeć dwie wystawy: malarstwa Ireneusza Komendarka malarza z Gostynia prezentującego malowane z natury tematy końskie, zwierzęce i pejzaże oraz historyczną „Panie na Racocie” autorstwa Emiliana Prałata. W pięciu częściach przybliżono historie kolejnych kobiet związanych z Racotem. Jej dopełnieniem są kostiumy historyczne wypożyczone z Muzeum Historii Ubioru prowadzonego przez Annę Moryto. Ona również wspólnie z Magdaleną Lange zrealizowały warsztaty poświęcone kostiumologii, prezentując m.in. unikatowe techniki hafciarskie.

Zwieńczeniem spotkania był bankiet z przekąskami nawiązującymi do kuchni trzech narodów. Rarytasem był ser wytwarzany na miejscu w stadninie. Po uczcie dla ciała goście mieli okazję przejechać się bryczką.

Na potrzeby tegorocznej edycji – objętej patronatem honorowym JE Ambasadora Królestwa Niderlandów w Polsce i Marszałka Województwa Wielkopolskiego – przygotowano okolicznościową, polsko-angielską publikację „Panie na Racocie”.

Wydarzenie zostało wsparte finansowo przez Samorząd Województwa Wielkopolskiego i Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, Oddział Terenowy w Poznaniu.

Prezentacja książki „Chłapowscy. Kronika rodzinna”

By Adminus | 23 marca 2025

22 marca 2025 roku pałac w Kopaszewie stał się miejscem wyjątkowego spotkania. W niegdysiejszym domu rodzinnym Dezyderego Chłapowskiego (+1997) zaprezentowano drugie, poszerzone i poprawione wydanie książki „Chłapowscy. Kronika rodzinna”. Dzięki uprzejmości spółki DANKO Hodowla Roślin S.A. ponad 110 gości mogło uczestniczyć w spotkaniu w pałacu. W krótkich słowach zebranych powitał dyrektor Zakładu Nasienno-Rolnego DANKO w Kopaszewie – Wiktor Majchrzak. Dalszą część uroczystości prowadził dr Emilian Prałat. Podkreślając wyjątkowość okoliczności, jaką jest wznowienie wyjątkowej publikacji dotyczącej jednej z najważniejszych rodzin Wielkopolski, przywitał przybyłych jej członków. Znaleźli się wśród nich Jadwiga Chłapowska z synem Michałem i wnuczką, Piotr Chłapowski z Londynu, prof. Krzysztof Chłapowski i Anna Chłapowska-Mieczyńska z mężem. Ogromną niespodziankę zebranym zrobił swą obecnością ppłk Przemysław Mikołajczak, komendant Ośrodka Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych im. gen. D. Chłapowskiego w Wędrzynie. W niezwykle osobistych słowach Piotr Chłapowski – syn Dezyderego – w imieniu swej siostry Marii i własnym przypomniał okoliczności powstania książki, wielki, tytaniczny trud, jaki jego ojciec wkładał w zebranie i opracowanie najpierw w wersji maszyn opisowej a następnie książkowej, setek lat historii Chłapowskich. Przypomniał także osobę Wandy Chłapowskiej, która kopiowała maszynopisy by mogły dotrzeć do licznej rodziny. Nadmienił, że drugie wydanie zostało wzbogacone o anglojęzyczne przedmowy do pierwszego i nowego wydawnictwa, streszczenie oraz tłumaczenia biogramów ważniejszych postaci i opisy głównych siedzib rodu. Wskazał, że szczególnie dużym przeżyciem dla niego była możliwość obejrzenia w British Museum 14 kartowego wyobrażenia polskiego poselstwa do króla Francji. Na jednej z kart przedstawiono Bogusława Chłapowskiego.

Następnie głos zabrał prof. Krzysztof Chłapowski, który był redaktorem pierwszej i najnowszej edycji. W swym wystąpieniu obszernie omówił kwestię wydarzeń, jakie odbyły się pomiędzy obu wydaniami, a które wspomniano w książce. Przybliżył również najważniejsze nowe publikacje książkowe i w formie artykułów, które dotyczą Chłapowskich, omówił działania w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego związanego z pamiątkami po Chłapowskich, przedstawił inicjatywy oddolne kultywujące pamięć o rodzie. Wielokrotnie w trakcie swego wystąpienia wspominał działalność i aktywność dra Emiliana Prałata.

Prowadzący uroczystość poprosił następnie o wystąpienie ppłk Przemysława Mikołajczaka. Komendant Ośrodka przybliżył okoliczności przyjęcia patronatu Chłapowskiego przez jego jednostkę. Podkreślił zalety patrona, podziękował rodzinie za przekazane pamiątki znajdujące się w izbie tradycji Ośrodka oraz przekazał upominki: Piotrowi Chłapowskiemu odznakę pamiątkową jednostki, a Krzysztofowi Chłapowskiemu i Emilianowi Prałatowi pamiątkowe monety.

W dalszej części wieczoru Prałat przybliżył kilka faktów związanych z Chłapowskimi, ciekawostki i najważniejsze źródła, które pokazują rangę, znaczenie i miejsca styku dziejów rodu z historią Polski.

Bezpośrednio po krótkiej prelekcji odbył się koncert smyczkowy Marii Murawy-Fraski i Natalii Janik-Zajmy, które w recitalu zaprezentowały najpiękniejsze utwory klasyczne, ale też muzykę popularną i współczesną. Spotkanie zakończyło się niezwykle miłymi i serdecznymi rozmowami przy kawie i cieście.

Koncerty w gminie Żerków!

By Adminus | 2 września 2024

3,2,1 START! Rozpoczynamy realizację projektu pn. „Wzmocnienie oferty kulturalnej dla mieszkańców gminy Żerków”. Dzięki współpracy z Gminą oraz Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie, 14 kwietnia 2024 o godzinie 16:00 odbył się wyjątkowy koncert!

Beatgirls String Trio zrodziło się w 2013 roku podczas koncertów w Szwajcarii wraz z orkiestrą Alex Big Band pod batutą uznanego artysty Aleksandra Maliszewskiego. Artystki, dzięki pełnej kobiecości ekspresji muzycznej ilustrują poprzez dźwięki swych instrumentów niesamowicie bogatą w emocje muzykę. Pod tą nazwą kryje się nie tylko nawiązanie do zespołu The Beatles, których własne aranżacje utworów wykonują artystki. „Beat” w języku angielskim oznacza „uderzenie”, „puls”. Muzyka jest niczym naturalny rytm życia – uderzenie serca – jest zmienna; jednym razem spokojna, delikatna, innym razem energiczna, szybka i żywiołowa. Pełne namiętności, ekspresji i wyrazu trzy instrumenty, to trzy różne charaktery. Połączenie ich razem w jedną muzyczną całość oraz bogate doświadczenie w grze scenicznej sprawią, że pozostaniecie Państwo pod wrażeniem wykonywanej przez zespół muzyki, jako wyraz jedynej w swej rodzaju ekspansji niezapomnianych emocji, których dostarczyć mogą jedynie Beatgirls String Trio.

Maria Murawa-Fraska ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu a także Policealne Studium Piosenkarskie im. Czesława Niemena w ZSM, ponadto studiowała także muzykologię na Wydziale Historycznym na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza również w Poznaniu. Swoje umiejętności prezentowała na wielu konkursach skrzypcowych, na których zdobywała czołowe miejsca nie tylko jako solistka, ale również kameralistka. Współpracowała z licznymi orkiestrami i zespołami kameralnymi m.in. Kwartet Pegasus czy Sun Flower Orchestra biorąc udział w festiwalach o randze międzynarodowej : Festiwal Muzyki Filmowej, Poznańska Wiosna Muzyczna, Circus Conelli w Szwajcarii. W latach 2005-2010 swoje życie zawodowe związała z orkiestrą Teatru Wielkiego im. S. Moniuszki w Poznaniu. Od 2008 r. prowadzi klasę skrzypiec w PSM I i II stopnia w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu w tym w słynnej Poznańskiej Szkole Talentów wraz z dr Janem Romanowskim. W życiu zawodowym działalność pedagogiczna przynosi jej najwięcej satysfakcji . Jest uznanym i cenionym pedagogiem. Jej uczniowie są laureatami kilkudziesięciu nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach skrzypcowych. W 2013 roku rozpoczęła również współpracę jako konsultant merytoryczny w Impresariacie Muzycznym – Jan Romanowski w ramach pozaszkolnych form edukacji. Jest wykładowcą kursów muzycznych w Żychlinie a także jurorem na ogólnopolskich konkursach skrzypcowych w Zduńskiej Woli. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Jazz Poznań i legendarną Poznańską Piętnastką gdzie występuje w roli koncertmistrza orkiestry smyczkowej. Oprócz skrzypiec, jej nośnikiem emocji jest głos, osiągając liczne sukcesy sceniczne m.in. zdobywając nagrodę główną a także w kolejnych edycjach nagrodę publiczności w programie telewizyjnym „Zostań Gwiazdą Kabaretu” prezentując się w repertuarze piosenek aktorskich. Koncertuje wraz z zespołem Beatgirls String Trio jak również solo w kraju i za granicą.

Natalia Janik – jej życiowym credo są skrzypce i muzyka. Muzyczne ambicje zwieńczyła zdobyciem dyplomu Poznańskiej Akademii Muzycznej. Zawsze najlepiej odnajdowała się grając w zespołach muzycznych. Pragnąc zdobywać doświadczenie, współpracuje z takimi orkiestrami, jak Orkiestra Kameralna L’Autunno, Orkiestra Teatru Muzycznego w Poznaniu, International Lutosławski Youth Philharmony czy zespołami rozrywkowymi: Tango Nuevo Quintet i Damroka. Brała udział w festiwalach : Transatlantyk w Poznaniu, 47 Międzynarodowy Festiwal Folkloru w Zgrzebiu, Solidarność Różnorodności w Gdańsku, Circus Conelli w Szwajcarii.

Aleksandra Awtuszewska – wiolonczelistka: absolwentka poznańskiej Szkoły Talentów, oraz Akademii Muzycznej w Poznaniu, stypendystka włoskiej Academia Musicale Chigiana. Razem z kwartetem smyczkowym koncertowała w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Współpracowała z Aleksander Maliszewski Band, orkiestrami : orkiestrą Opery na Zamku w Szczecinie, Sinfoniettą Polonia, Le Quattro Stagioni. Brała udział w Polskim wydaniu „Must be the music” razem z zespołem Dominiki Barabas. Przez 10 lat pracowała w orkiestrze Teatru Wielkiego w Poznaniu, gdzie poszerzała swoje umiejętności, a także technikę gry pod wodzą najlepszych dyrygentów Polskich i zagranicznych. Od roku 2018 koncentruje się na grze w małych zespołach i projektach solowych. Poszerza swój warsztat pracy grając również na wiolonczeli elektrycznej, stosuje looper i multiefekt gitarowy do eksperymentowania z dźwiękiem. Przez ponad cztery lata współpracowała z zespołem „Tre Voci” koncertując na najważniejszych scenach w całej Polsce. Bierze udział w projekcie „Kolęda jest Kobietą” u boku basistki Joanny Dudkowskiej, wokalistki Kasi Pakowskiej i perkusistki Gosi Marciniak, z którymi w grudniu zeszłego roku wydała płytę z polskimi kolędami i pastorałkami. Ważną działalnością a zarazem pasją jest pedagogika. Z sukcesami kształci młodych adeptów sztuki gry wiolonczelowej w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu.

Maria Murawa-Fraska, Natalia Janik i Aleksandra Awtuszewska, czyli Beatgirls String Trio swoim występem 28 kwietnia 2024 roku w Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie, oczarowały licznie zebraną (126 osób) publiczność. Po przywitaniu gości przez dra Emiliana Prałata, przybliżono biografie artystyczne wykonawczyń, po czym rozpoczął się blisko godzinny koncert. Pomiędzy poszczególnymi utworami Natalia Janik opowiadała o okolicznościach ich powstania, przybliżała kompozytorów i wykonawców, wspominała o kulturowym i artystycznym ich znaczeniu. Spotkanie przerodziło się w speaking concert, co spotkało się z bardzo żywiołowym i pozytywnym przyjęciem. Nie zabrakło bisu oraz owacji na stojąco!

W trakcie koncertu składającego się z dwóch części zabrzmiały następujące utwory:

Johannes Brahms – Taniec Węgierski

Pietro Mascagni – Intermezzo z opery „Rycerskość wieśniacza”

Jan Sebastian Bach – Aria na strunie G lub Antonio Vivaldi – Fantazja na temat Wiosny

Wolfgang Amadeusz Mozart – Eine Kleine Nachtmusik

Anton Dvorak – Humoreska

Ennio Morricone – Obój Gabriela z filmu „Misja”

Henry Mancini „Moon river”

Waldemar Kazanecki – Walc Barbary z filmu „Noce i dnie”

Wojciech Kilar – Walc Trędowata

Carlos Gardel – Tango „Por una cabeza” z filmu „Zapach kobiety”

Alan Menken- Colors of the Wind z bajki „Pocahontas”

Leonard Cohen „Hallelujah”

28 kwietnia 2024 roku o godzinie 16:00 wnętrza pałacu w Śmiełowie rozbrzmiały muzyką w wykonaniu „Romantic Trio”.

Zespół kameralny „Romantic Trio”, w składzie dwoje skrzypiec i fortepian, powstał w 2019 roku z myślą o wykonywaniu głównie muzyki romantycznej i neoromantycznej. Artyści sięgają po utwory znanych kompozytorów jak A. Dworzak, M. Moszkowski, F. Kreisler, ale nie tylko. Ideą zespołu jest także przywracanie blasku zapomnianym dziełom i ich twórcom. Muzycy nie ograniczają się jednak do wyżej opisanego repertuaru i grają również utwory np. A Vivaldiego, G. Gershwina czy A. Piazzoli.

Dr hab. Dorota Kwiecińska, prof. Akademii Muzycznej w Poznaniu. Studia na Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu ukończyła z wyróżnieniem w 1989 roku i została zaangażowana na stanowisku asystenta w klasie prof. Michała Grabarczyka. W trakcie studiów brała udział w konkursach skrzypcowych: Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. C. Curci w Neapolu (1988), oraz im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1991). Brała także udział w kursach mistrzowskich w Żaganiu i Łańcucie. W roku 1990 uzyskała stopień doktora w dziedzinie sztuki i została zatrudniona na stanowisku adiunkta. W 1991 roku rozpoczęła pracę w Państwowym Liceum Muzycznym im. Mieczysława Karłowicza w Poznaniu oraz w latach 1992 – 1997 w Szkole Muzycznej I i II stopnia w Lesznie na stanowisku kierownika sekcji smyczkowej. W roku 1995 została powołana przez Ministerstwo Kultury i Sztuki do pełnienia funkcji konsultanta szkolnictwa artystycznego pierwszego i drugiego stopnia. Jako pedagog jest zapraszana na kursy i warsztaty muzyczne, które prowadzi w Nysie, Kłodzku, Żaganiu, Płocku, Zielonej Górze, Wągrowcu. Większość kształconych przez panią Dorotę Kwiecińską-Erenz absolwentów ukończyło studia z wynikiem bardzo dobrym i obecnie prowadzi działalność zawodową zarówno w Polsce jak i poza granicami będąc np.: kameralistą i członkiem Orkiestry Symfonicznej w Poznaniu, koncertmistrzem w Orkiestrze Symfonicznej w Bochum (Niemcy), w Filharmonii Kaliskiej, jako muzyk koncertujący, kameralista oraz pracownik Filharmonii Zielonogórskiej, jako pedagog w PSM I i II stopnia w Zielonej Górze, jako muzyk koncertujący w Lubeck (Niemcy), koncertmistrz w Polskiej Orkiestrze Sinfonia Juventus w Warszawie, członek Orkiestry Symfonicznej w Dallas (USA). Osiągnięcia dydaktyczne Pani Doroty Kwiecińskiej-Erenz wiążą się nierozłącznie z jej działalnością artystyczną, którą rozpoczęła już w czasie studiów i rozwijała dalej. Brała udział w koncercie wymiennym między Akademią Muzyczną w Poznaniu, a Hochschule für Musik w Hamburgu. Uczestniczyła w Festiwalu Młodych Talentów w Tarnowie. Grała z Orkiestrami Filharmonii Rzeszowskiej, Poznańskiej, Szczecińskiej, Białostockiej, Kaliskiej, a także w Zespołach Kameralnych. Głównie jednak koncentruje się na występach solowych. Nagrany dla TVP program z cyklu „Roman Lasocki przedstawia” był emitowany również w telewizji moskiewskiej. W 2013 roku otrzymała tytuł doktora habilitowanego sztuk muzycznych w dyscyplinie artystycznej instrumentalistyka. Obecnie pracuje na stanowisku profesora na AM w Poznaniu oraz nauczyciela w Państwowym Liceum Muzycznym im. Mieczysława Karłowicza w Poznaniu.

Marlena Lewandowska-Kamyszek – ukończyła z wyróżnieniem poznańską Akademię Muzyczną w klasie fortepianu. Potem doskonaliła swą grę pod kierunkiem prof. J. Stompla w Katowicach. Jest laureatką konkursu im. K. Szymanowskiego w Łodzi. Uczestniczyła w międzynarodowych kursach i konkursach muzycznych: w Epinal, Getyndze, Weimarze i Zurychu. Brała udział w Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. W 1997 roku obroniła doktorat w zakresie muzyki kameralnej. Otrzymała różne stypendia w tym stypendium Ministra Kultury i Sztuki czy stypendium Wojewody Poznańskiego. Obecnie koncertuje głównie jako kameralistka. Współpracuje ze znanymi skrzypkami, altowiolistami i wokalistami. Uczestniczy jako akompaniator w konkursach krajowych i międzynarodowych oraz festiwalach. Pracuje jako adiunkt w Akademii Muzycznej w Poznaniu. W 2022 roku otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Waldemar Abucewicz – rozpoczął studia w 1983 na Wydziale Teorii i Kompozycji Bydgoskiej Akademii muzycznej. Powrócił jednak do skrzypiec by w roku 1990 ukończyć poznańską Akademię Muzyczną w klasie skrzypiec prof. Michał Grabarczyka. Następnie kontynuował naukę w hamburskiej Hochschule Für Musik und Theather pod kierunkiem prof. Isabelli Petrosjan. W Hamburgu występował jako kameralista oraz zastępca koncertmistrza Hamburger Mozartorchester.
Po powrocie do kraju udzielał się jako koncertmistrz Toruńskiej Orkiestry Kameralnej a później Orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu. Od roku 2005 oddaje się kameralistyce i działalności pedagogicznej w Zespole Szkòł Muzycznych w Poznaniu. Jest muzykiem Orkiestry Polskiego Radia „Amadeus” w Poznaniu. W 2015 roku wraz z pianistką Aleksandrą Mazurek został laureatem II nagrody w kategorii Kameralistyka na III International Master Competition for Music Teachers w Warszawie.

Koncert zespołu „Romantic Trio” był wyjątkową ucztą muzyczną na poziomie najlepszych filharmonii. W trakcie ponad godzinnego koncertu, który zgromadził 126 słuchaczy, artyści zaprezentowali niezwykle bogaty, zróżnicowany, ale i wymagający program. Poprzedziło go powitanie gości przez dra Emiliana Prałata, który przybliżył poszczególnych kompozytorów, a pomiędzy kolejnymi utworami zaprezentował sylwetki wykonawców. Koncert był ucztą dla melomanów. Poza utworami polskich kompozytorów, nie zabrakło dzieł wielkich światowych kompozytorów.

Podczas koncertu zabrzmiały utwory:

Maurycy Moszkowski – Trio op. 76 na dwoje skrzypiec i fortepian (Allegro energico, Allegro moderato, Lento assai, Molto vivace)

Anton Dworzak – Fritx Kreisler – Taniec Słowiański nr 3

Józef Kotek – Utwory charakterystyczne op. 5 (Polonez, Duo d’Amour)

Edward Elgar – La capricieuse op. 17

Fryderyk Chopin – Mazurek C – dur op. 24 nr 2

Nigel Hess – „Lawendowe Wzgórza”

Reinhold Gliere – Walc

Igor Frołow – Divertissement

Artur Łukasik – obecnie student Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie kontrabasu prof Jana Kotuli. Jest laureatem wielu prestiżowych konkursów m.in.:

I Nagroda I Edycji Ogólnopolskiego Konkursu Kontrabasowego CEA’ Warszawa’2016
I Nagroda z wyróżnieniem – Polskie Spotkania Kontrabasowe’ 2016, 2018
I Nagroda – III Ogólnopolski Turniej Wiolonczeli i Kontrabasu Warszawa 2014
I Nagroda VI Ogólnopolski Konkurs Kontrabasowy im. W. Gadzińskiego Katowice 2015, 2017
II Nagroda Międzynarodowy Konkurs Kontrabasowych Osobowości Wrocław’2016
I Nagroda Międzynarodowy Konkurs Instrumentów Smyczkowych Elbląg’2017
Nagroda specjalna Ogólnopolski konkurs im A. B. Ciechańskiego Poznań 2017

Jest także laureatem Nagrody Specjalnej im. Anny Knapik na XXXV Jubileuszowym Festiwalu TYDZIEŃ TALENTÓW dla wyróżniającego się wykonawcy koncertu Tarnowskie Talenty – /Tarnów-Kąśna Dolna ’ 2017/
Jest kilkukrotnym stypendystą Prezesa Rady Ministrów oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia artystyczne a także beneficjentem programu stypendialnego Fundacji Sapere Auso.
W Roku 2017 został także stypendystą Programu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska”.

Joanna Błażej-Łukasik – jest absolwentką Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Marcina Koziaka. Swoją grę doskonaliła pod kierunkiem I. Rolanowskiej, J. Łukowicza, W. Obidowicza, R. Baksta, M. Cieniawy i J. Gorbatego. Od czasu studiów koncertuje jako solistka i kameralistka biorąc udział w wielu prestiżowych festiwalach w Polsce i Europie. W swym dorobku posiada także nagrania dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej a także unikatowe nagrania CD z muzyką mało znanych kompozytorów polskich m.in. Ignacego Krzyżanowskiego, Jana Kleczyńskiego oraz Józefa Ignacego Kraszewskiego. Jej bogaty repertuar obejmuje szeroki wachlarz muzyki klasycznej ze szczególnym uwzględnieniem muzyki polskiej. Jest cenioną kameralistką i akompaniatorką – uzyskała wiele nagród i wyróżnień na prestiżowych konkursach oraz festiwalach instrumentalnych.

5 maja 2024 roku w samo południe po raz drugi zorganizowano koncert dedykowany przypadającemu w tygodniu poprzedzającym Świętu Konstytucji 3 Maja. Podczas koncertu zatytułowanego „Piano kontra bas” Joanna Błażej-Łukasik (fortepian) i Artur Łukasik (kontrabas) zaprezentowali niezwykle żywiołowy i zróżnicowany program, który dla wielu osób był zaskoczeniem, zwłaszcza w zakresie możliwości kontrabasu, który nie jest z reguły postrzegany, jako instrument dominujący. Podczas koncertu goście usłyszeli utwory kompozytorów, których dzieła są rzadko prezentowane i trafiają najczęściej do wąskich, wyrobionych muzycznie uszu. W Śmiełowie każdemu z nich towarzyszyła opowieść tworzące niezwykle interesujący kontekst dla poszczególnych kompozycji, dzięki czemu goście mogli nie tylko poznać ten wyjątkowy repertuar, ale również bardziej go docenić. Oboje artystów z wielką wirtuozerią wykonali godzinny koncert, który został bardzo dobrze odebrany i nagrodzony oklaskami.

Podczas koncertu zabrzmiały:

– Adolf Mišek:

Sonata na kontrabas i fortepian e-moll op.6

-Giovanni Bottesini: Elegia nr 1 D-dur

– Giovanni Bottesini: Elegia nr 3 e-moll

– Giovanni Bottesini: Fantasia “La Sonnambula”

Andrzej Tatarski ukończył z wyróżnieniem studia pianistyczne w klasie prof. Olgi Iliwickiej-Dąbrowskiej w Akademii Muzycznej w Poznaniu w 1968 roku. W latach 1969-1970, jako stypendysta rządu francuskiego, przebywał w Paryżu, gdzie swoje umiejętności pianistyczne doskonalił pod kierunkiem sławnego artysty i pedagoga prof. Vlado Perlemutera. Prowadzi intensywną działalność artystyczną jako solista i kameralista. Koncertował w krajach Europy, Ameryki i Azji (m.in. w Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Francji, Hiszpanii, na Jamajce, w Japonii, Korei Płd., na Kubie, w Monako, Niderlandach, Niemczech, Norwegii, Rosji, Słowacji, Słowenii, Szwajcarii, Turcji, Ukrainie, USA, na Węgrzech, w Wielkiej Brytanii, we Włoszech). Uczestniczył w renomowanych festiwalach muzycznych, takich jak: Poznańska Wiosna Muzyczna, Warszawska Jesień, Dni Kompozytorów Krakowskich, Dni Muzyki Karola Szymanowskiego w Zakopanem, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach.

W zróżnicowanym i rozległym repertuarze solowym i kameralnym pianisty znaczącą rolę odgrywa muzyka polska. Artysta dokonał wielu prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich. Angażuje się także w propagowanie twórczości zapomnianej. W kręgu zainteresowań Andrzeja Tatarskiego pozostaje również muzyka francuska. Szczególnie bliska jest pianiście twórczość wybitnego kompozytora XX wieku Oliviera Messiaena – którego cykle: Sześć szkiców ptasich, Katalog ptaków, a także utwory: Déchiffrage II oraz Zapomniane ofiary wykonał jako pierwszy polski pianista. W repertuarze pianisty znajduje się 28 utworów na fortepian i orkiestrę, które prezentował pod batutą najwybitniejszych polskich dyrygentów, m. in.: Andrzeja Boreyko, Mirosława Błaszczyka, Tomasza Bugaja, Renarda Czajkowskiego, Agnieszki Duczmal, Jerzego Katlewicza, Witolda Krzemieńskiego, Krzysztofa Missony, Grzegorza Nowaka, Marka Pijarowskiego, Pawła Przytockiego, Wojciecha Rajskiego, Stefana Stuligrosza, Tadeusza Wojciechowskiego.

Działalność pedagogiczną prowadził w latach 1968-2018 w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. W 1989 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił funkcje kierownika Katedry Kameralistyki (1995-1999) oraz Katedry Fortepianu (1999-2005).

Odznaczony został Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji i Edukacji Narodowej, Nagrodą Specjalną Ministra Kultury za „nieocenioną działalność artystyczną na rzecz kultury narodowej”.

Koncert Mistrzowie. Paderewski, Chopin i wielcy wirtuozi fortepianu odbył się 2 czerwca, o godzinie 17:00 w Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie. Wzięły w nich udział 132 osoby! Na początku spotkania dr Emilian Prałat nadmienił, iż koncert stanowi otwarcie roku jubileuszu 125 rocznicy wizyty w Śmiełowie Henryka Sienkiewicza i 100 Ignacego Jana Paderewskiego. Następnie przybliżył sylwetkę prof. Andrzeja Tatarskiego. Po Mazurku A-dur głos zabrała prof. Janina Tatarska, która przybliżyła związki i kontakty Paderewskiego z Wielkopolską, Poznaniem i Śmiełowem. Zaprezentowała również wyjątkową pamiątkę, jaką jest fotografia ofiarowana przez Paderewskiego promotorowi jego doktoratu honoris causa, jaki otrzymał w 1924 roku. Fotografia opatrzona podpisem Paderewskiego jest własnością Państwa Tatarskich, którzy zgodzili się wypożyczyć ją na wystawę, jaka rozpocznie się w Śmiełowie 1 września. Zgodnie z zamysłem Pianisty, wybrzmiewały kolejno dzieła napisane przez Paderewskiego, następnie jego artystycznego wzoru, jakim był Fryderyk Chopin, wreszcie w ostatniej części rozbrzmiały raz jeszcze dzieła Mistrza. Ponad 1,5 godzinny koncert nagrodzono owacjami na stojąco.

Program koncertu:

część I

Ignacy Jan Paderewski – Menuet G-dur (Humoresques de Concert op.14 nr 1)

Ignacy Jan Paderewski – Mazurek e- moll (Tańce polskie op.5 nr 2 )

Ignacy Jan Paderewski – Mazurek a- moll (Tańce polskie op, 9 nr 2 )

Ignacy Jan Paderewski – Mazurek A- dur (Tańce polskie op. 9 nr 3 )

Ignacy Jan Paderewski – Legenda (Miscellanea op. 16 nr 1)

cześć II

Fryderyk Chopin – Polonez c- moll Op. 40 nr2

Fryderyk Chopin- opr. F. Liszt Trzy pieśni: Życzenie, Pierścień, Hulanka

Karol Szymanowski – Etiuda b- moll op. 4 nr 3

część III

Ignacy Jan Paderewski – Nokturn B- dur (Miscellanea op.16 nr4 )

Ignacy Jan Paderewski – Krakowiak fantastyczny (Humoreques de Concert op. 14 nr 6)

Ignacy Jan Paderewski – Melodia (Humoresques de Concert op. 14 nr 6)

Ignacy Jan Paderewski – Polonez H – dur (Tańce polskie op. 9 nr 6)

W ramach projektu „Muzyczne pożegnanie wakacji” w dniu 1 września 2024 roku odbył się zorganizowany przez Fundację we współpracy z Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie, koncert w wykonaniu Joanny Aleksandrowicz, towarzyszący wernisażowi wystawy 125/100 ŚMIEŁÓW – SIENKIEWICZ – PADEREWSKI.

W ramach 90 minutowego koncertu zabrzmiały:

Szyba, musical Metro, Janusz Stokłosa, Maria Miklaszewska, Agata Maria, Miklaszewska-Idziak, Leslie Bricusse, Frank Wildhorn
Bring on the men musical Jekyll & Hyde, Leslie Bricusse,Frank Wildhorn
Lato Joanna Aleksandrowicz,Sebastian Galus Mira Mańka
Walc na orkiestrę Bogusław Antoni Madey
Zagraj Antoś tango Janusz Wojciech Korczak
The winner takes it all, Benny Andersson, Bror Goran, Björn Ulvaeus, Benny Andersson, Bror Goran, Björn Ulvaeus
Mimo Burz Joanna Aleksandrowicz, Sebastian Galus, Mira Mańka
On tak ładnie kradnie Seweryn Krajewski Agnieszka Osiecka
Vabank Henryk Kuźniak Jacek Chmielnik
Wiatr, Sebastian Galus, Joanna Aleksandrowicz, Mira Mańka
Kołysanka Mira Mańka, Sebastian Galus Mira Mańka
Noce i dnie Waldemar, Kazanecki

Obchody 150-rocznicy urodzin Alfreda Chłapowskiego – relacja

By Adminus | 29 sierpnia 2024

W roku 2024 mija 150 rocznica urodzin Alfreda Chłapowskiego, posła na Sejm, ministra rolnictwa, ambasadora RP w Paryżu. Z inicjatywy dra Emiliana Prałata i Fundacji „Bonum adipisci”- Dążyć do dobra podjęto działania zmierzające do gruntownej rewitalizacji jego grobowca. Dzięki środkom pozyskanym z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków, udało się zrealizować bardzo szeroki zakres prac. Zaprezentowano je przy okazji uroczystości rocznicowych.

Rozpoczęły się one o godzinie 15:00 od wprowadzenia pocztów sztandarowych do kościoła pw. św. Mikołaja, przy którym spoczywa Alfred, jego matka Maria oraz syn Jan. Mszę w intencji Heleny i Alfreda Chłapowskich oraz zmarłych z rodziny sprawował ks. Krzysztof Lewandowski. W liturgię, zwłaszcza modlitwę wiernych, aktywnie włączyli się uczestnicy mszy. W kazaniu Celebrans przytoczył obszerne fragmenty wspomnień Heleny z okresu, kiedy była więziona wspólnie z mężem w kościańskim więzieniu. Po mszy uczestnicy przeszli na teren przykościelny. Dr Prałat wezwał zebranych do odśpiewania hymnu państwowego, czemu towarzyszyło wciągnięcie flagi na maszt ufundowany przez Fundację. Akompaniowały Orkiestra Dęta OSP w Kościanie i Orkiestra Dęta „Parada” z Czempinia – obie pod batutą Pawła Drozdy. Następnie prowadzący przypomniał kulturowe, społeczne i symboliczne znaczenie grobu dla polskiej tradycji oraz przywołał fakt odnowienia miejsca w bieżącym roku. Przypomniał także rolę tego i innych cmentarzy i grobów w tworzeniu i wzmacnianiu tożsamości i autoidentyfikacji. W dalszej części odczytano apel pamięci, a bezpośrednio po nim rozpoczęła się ceremonia składania kwiatów i zniczy, w której uczestniczyli:

Dawid Murek, reprezentujący Agatę Sobczyk, wojewodę wielkopolską,

Artur Opas, starosta kościański,

Jan Szczepaniak, przewodniczący Rady Gminy Kościan i Łukasz Mikołajczyk, sekretarz gminy,

Piotr Ruszkiewicz, Dawid Olejniczak i Kazimierz Józefowski w imieniu mieszkańców Kościana,

Izabela Chłapowska i Halina Łakoma w imieniu mieszkańców Bonikowa,

Beata Kubacka wraz z uczniami Zespołu Szkół Gminy Kościan w Bonikowie,

Łukasz Urbaniak w imieniu Szkoły Podstawowej nr 4 w Kościanie,

Jolanta Borowiak i Danuta Zakrzewska z Koła Gospodyń Wiejskich w Bonikowie,

Członkinie Stowarzyszenia im. Kościańskiej Rezerwy Skautowej,

Emilian Prałat w imieniu Fundacji.

Ceremonię zakończyło odegranie na trąbce sygnału „Cisza”. Po chwili osobistej refleksji i wykonaniu zdjęć, zebrani goście poprowadzi przez orkiestry udali się do pobliskiej szkoły. Tam muzycy zagrali pieśń „Szara piechota”. O 16:30 rozpoczęła się trzecia część obchodów. Dr Prałat przywitał przybyłych na spotkanie gości. Dawid Murek odczytał list okolicznościowy od Wojewody, starosta Opas przypominając sylwetkę Alfreda podziękował za odnowienie jego grobowca, a przewodniczący Szczepaniak zwrócił się w serdecznych słowach podziękowania do dra Prałata i Fundacji wyrażając uznanie dla podjętego trudu związanego z pracami rewitalizacyjnymi i utrwalaniem pamięci o bohaterze. Prowadzący spotkanie odczytał następnie listy okolicznościowe od Marszałka Sejmu, Ministra Spraw Zagranicznych, Ambasadora RP w Paryżu oraz Ambasadora Zakonu Maltańskiego w Polsce. Następnie w formie multimedialnej prezentacji przedstawił główne etapy prac związanych z grobowcem oraz podziękował wszystkim, którzy na różnych etapach włączyli się w prace.

Dopełnieniem tej części był koncert trio smyczkowego Beatgirls Sting Trio tworzony przez Marię Murawę-Fraska, Aleksandrę Awtuszewską i Natalię Janik-Zajmę. W programie koncertu znalazły się utwory polskie i francuskie: Edith Piaf – La vien rose; Claude Debussy – Clair de lune; Ives Montand – Pod dachami Paryża; Gabriel Faure – Pavane; Indilla – Derniere danse; George Bizet – Habanera z opery Carmen; Temat z serialu Polskie drogi; Walc z filmu Trędowata; Por una cabeza; Wojciech Kilar – Polonez z filmu Pan Tadeusz).

Zwieńczeniem uroczystości był bankiet kawowy przygotowany przez KGW Bonikowo.

Rewitalizacja grobowca Alfreda Chłapowskiego w Bonikowie

By Adminus | 21 czerwca 2024

W 2023 roku z inicjatywy dra Emiliana Prałata powstał wniosek, który w imieniu Fundacji złożono do programu „Polski Ład”. Otrzymano promesę na sfinansowanie kompleksowej rewitalizacji grobowca. 26 września 2023 roku ogłoszono wyniki. Od tego momentu usiłujemy wspólnie z Gminą Kościan przeprowadzić procedurę formalną, która pozwoli na wykorzystanie środków i przeprowadzenie zaplanowanych prac. W chwili obecnej czekamy na stanowisko Gminy w przedmiocie przekazania przyznanej dotacji i wywołania przez Radę Gminy uchwały na przeprowadzenie prac konserwatorskich.

Poniżej zamieszczamy kalendarium dotychczasowych wydarzeń:

15-23.08.2024 w zakładzie kamieniarskim oczyszczono mechanicznie i chemicznie wszystkie elementy kamienne, co pozwoliło na usunięcie warstw brudu i zanieczyszczeń biologicznych. Polerowaniu poddano płyty nagrobne Marii i Jana. Natomiast od nowa wycięto płytę nagrobną Alfreda wg projektu dra Prałata. Wycięto również nowe cokoły pod płytę Jana i Alfreda. W dalszej kolejności na nowej platformie cokołowej grobowca ponownie osadzono wszystkie elementy kamienne. Dotychczasowy cokół pod płytą Marii przesunięto na środek grobowca. Po jego bokach usytuowano płyty Jana i Alfreda. Zawieszono również odnowione w firmie MAKRI kute łańcuchy. W ramach prac wykończeniowych wokół grobowca wysypano ziemię, która została obsiana trawą. W ten sposób usunięto szpecące betonowe wylewki znajdujące się przed grobowcem, a pochodzące z lat 50. XX wieku. W ramach poprawy estetyki miejsca, zamontowano również masz flagowy oraz polsko-angielską tablicę informacyjną przybliżającą historię Chłapowskich z Bonikowa.

13-14.08.2024 prace demontażowe i rozbiórkowe przy grobowcu. Po zdemontowaniu wszystkich elementów kamiennych (płyt nagrobnych, słupków oraz belek granitowych), przystąpiono do rozbiórki powojennej, betonowej wylewki oraz elementów lastykowych (podstawy pod tablicę Alfreda oraz cokołu nagrobka Jana). Gruz został zutylizowany, a tablice przewiezione do zakładu kamieniarskiego GRANIT-MAR należącego do Mirosława Grysia, z którym Fundacja podpisała umowę na wykonanie prac. Demontażu dokonała firma „Ultimate work” Patryka Łakomego. Po usunięciu warstwy wierzchniej okazało się, iż grobowiec składa się z dwóch sąsiednich komór – starszej, w której spoczywają Maria i Jan oraz nowszej z pochówkiem Alfreda. Obie komory posiadały podwójne stropy – pierwotny i wtórny, powojenny, wykonany przez syna Ambasadora – również Alfreda. W stropie komory Marii znajdował się otwór, przez który możliwe było zajrzenie do jego wnętrza, wykonanie dokumentacji fotograficznej oraz pomiarowej. W komorze znajduje się podwójna, metalowa trumna Marii oraz drewniana, zdekompletowana, z uwidocznionymi szczątkami, trumna Jana. W komorze Alfreda wykonano otwór sondażowy. Wnętrze grobu było wypełnione częściowo wodą, wobec czego nie było możliwe ocenienie stanu pochówku. Oba otwory zostały zabezpieczone. W kolejnym dniu na wypoziomowanej powierzchni grobowca założono metalową kratownicę, wykonano szalowanie i wylano nowy strop.

2.07.2024 wydanie przez leszczyńską Delegaturę Wielkopolskiego Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków pozwolenia na prace przy grobowcu Alfreda Chłapowskiego

18.06.2024 złożenie w leszczyńskiej Delegaturze Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków programu prac dla zabytkowego grobowca rodziny Chłapowskich. Program opracował: dr Emilian Prałat, nadzór konserwatorski zadeklarowała Katarzyna Korn-Ubysz, która wcześniej na zlecenie Fundacji pracowała przy nekropolii w Rąbiniu i grobowcu Zakrzewskich w Gryżynie.

5.06.2024 decyzja Wielkopolskiej Wojewódzkiej Konserwator Zabytków o wpisie grobowca rodziny Chłapowskich – miejscu spoczynku ambasadora Alfreda Chłapowskiego do rejestru zabytków województwa wielkopolskiego.

30.05.2024 wyrażenie zgody przez potomków Alfreda Chłapowskiego na ekshumację niezbędną w związku z zamiarem rewitalizacji krypty.

14.01.2024 podpisanie przez Fundację z Parafią pw. św. Mikołaja w Bonikowie umowy użyczenia grobowca, dającej Fundacji formalne prawo do podejmowania działań przy nim

10 piesza Kopaszewska Droga Krzyżowa

By Adminus | 8 czerwca 2024

Dopiero co po prezentacji książki dra Emiliana Prałata „Miejsca i Sztuka. Kopaszewo” pojawił się spontaniczny pomysł przywrócenia tradycji pieszego pielgrzymowania szlakiem konduktu żałobnego Zofii Koźmianowej i wzniesionej na nim kalwarii, a już po raz 10 wyruszymy na ten wyjątkowy szlak pielgrzymkowo-kulturowy. W roku 2024 mija również 160 rocznica od ufundowania drogi krzyżowej. Zapraszamy zatem do udziału w kolejnej edycji. Jak co roku poza aspektem religijnym równorzędnym jest wątek historyczny i kulturowy, o którym będziemy mówić w trakcie wędrówki pomiędzy poszczególnymi śródpolnymi i śródleśnymi kapliczkami.

Podczas tegorocznej wędrówki chcemy kwestować na rzecz odnowienia nagrobka weterana wojen napoleońskich i powstania listopadowego, podkomendnego gen. Chłapowskiego – Antoniego Chrząszczewskiego, którego bardzo już zniszczony i zaniedbany nagrobek, znajduje się na cmentarzu w Wyskoci.

Obchody 150 rocznicy urodzin Alfreda Chłapowskiego

By Adminus | 8 czerwca 2024

5 października 2024 roku mija 150 rocznica urodzin Alfreda Chłapowskiego. Z inicjatywy dra Emiliana Prałata i Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra zaplanowano uroczystości rocznicowe dedykowane tej wyjątkowej postaci. Dzięki współpracy z Parafią pw. św. Mikołaja w Bonikowie i zaangażowaniu ks. Krzysztofa Lewandowskiego, życzliwości Sołectwa Bonikowa i grona wspierających osób, zaplanowaliśmy szczególne spotkanie.

W trakcie uroczystości zostanie poświęcony i ponownie symbolicznie „zainaugurowany”, odnowiony dzięki pozyskanym przez Fundację z Rządowego Programu Odbudowy Zabytków i Gminy Kościan środkom, grobowiec Alfreda Chłapowskiego.

Alfred (1874–1942) Chłapowski był spadkobiercą majątku bonikowskiego, synem Marii z Ponińskich i Stefana. Po ukończeniu w 1894 roku matury w Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, kształcił się na uniwersytetach w Berlinie, Paryżu, Halle i Monachium. Studiował rolnictwo, prawo i ekonomię. Był globtroterem. Podróżował po Europie, Azji i Afryce. W 1896 roku kupił Chłapowo – wieś, z której wywodzi się cały ród Chłapowskich. W 1897 roku współzakładał „Gazetę Polską” w Kościanie. Od 1905 roku był członkiem Stowarzyszenia „Straż”. Rok później zaangażował się w założenie „Kuriera Poznańskiego”. Między 1904 a 1909 rokiem był posłem do parlamentu niemieckiego z okręgu średzko-wyrzyskiego. Od 1905 do 1914 roku przewodził Kołu Rolniczemu w Kościanie, a w 1914 i 1919–1920 był wicepatronem Koła. Po wojnie zasiadał we władzach Centralnego Towarzystwa Gospodarczego. W 1907 roku poślubił Helenę Mielżyńską. W 1912 roku małżonkowie zlecili Rogerowi Sławskiemu zadanie przebudowy posiadłości w Bonikowie. Alfred był kawalerem maltańskim. Podczas wielkiej wojny zajmował się szpitalami wojskowymi w Serbii i Macedonii. W 1918 roku został Komendantem Obwodowym Straży Ludowej i delegatem. W 1920 roku zawiązano Zjednoczenie Producentów Rolnych, którego współtwórcą była Chłapowski. Rok później powstał Bank Cukrownictwa. Przewodzenie jego radzie nadzorczej powierzono Alfredowi. Wysokie kompetencje w zakresie ekonomii i świetna znajomość rynku cukrowniczego, zaowocowały powierzeniem mu przewodnictwa Rady Naczelnej Przemysłu Cukrowniczego w Polsce. W 1922 roku wybrano go do parlamentu z listy Klubu Chrześcijańsko-Narodowego. 27 października 1923 desygnowano go na ministra rolnictwa w rządzie Wincentego Witosa. W marcu kolejnego roku został posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym RP we Francji. Dzięki jego zabiegom paryska placówka została podniesiona do rangi ambasady. W 1936 roku, w związku z nieprzychylną postawą ministra Józefa Becka, Chłapowski został odwołany i przeszedł na emeryturę. Jak zauważa Dezydery (+1997) Chłapowski, w posiadaniu Alfreda i Heleny znajdowała się największa w zestawieniu wszystkich członków rodu, ilość posiadanej ziemi i majętności.

Podczas misji dyplomatycznej, źle prowadzony przez plenipotenta majątek został zadłużony, w następstwie czego konieczna była sprzedaż Chłapowa i Szczodorowa, a zarząd powierzono Mieczysławowi Chłapowskiemu z Kopaszewa. W czasie kampanii wrześniowej Chłapowscy zostali aresztowani. Chorujący Alfred zmarł 19 lutego 1940 roku w Kościanie. Pochowany został w Bonikowie. Helena została zwolniona z aresztu, przedostała się do Włoch, dalej Paryża, Anglii i Stanów Zjednoczonych. Po wojnie zamieszkała w Paryżu. Zmarła 10 sierpnia 1959 roku w Evian. Małżeństwo doczekało się czworga dzieci: Teresy (1910–1980), Krystyna (1911–1995), Jana Anzelma (1914–1923) i Alfreda (1917–1988).

Delegacje oraz osoby pragnące zabrać głos, prosimy o zgłoszenia w punkcie informacyjnym przed kościołem. Będzie można tam wpisać się na listę oraz dokonać wpisu w księdze pamiatkowej.

15:00 Msza święta w intencji rodziny Chłapowskich w kościele w Bonikowie. Bezpośrednio po niej przejście na teren przykościelny.

16:00 Uroczystość przy grobowcu Chłapowskich:

odegranie hymnu państwowego i wciągnięcie flagi;
zagajenie;
poświęcenie grobowca i modlitwa za zmarłych;
apel pamięci;
składanie kwiatów;
przemarsz w stronę szkoły

W budynku Szkoły Podstawowej w Bonikowie oraz na otaczającym ją terenie odbędzie się druga część uroczystości. Składać się na nią będą:

powitanie zaproszonych i przybyłych na uroczystość Gości;
prelekcja z prezentacją poświęcona osobie Alfreda Chłapowskiego oraz pracom rewitalizacyjnym przy jego grobowcu;
wystąpienia zaproszonych Gości:
- potomkowie rodziny Chłapowskich,
- przedstawiciele władz centralnych i wojewódzkich,
- starosta kościański,
- wójt Gminy Kościan,
koncert zespołu Beatgirls String Trio (w programie utwory polskie i francuskie: Edith Piaf – La vien rose; Claude Debussy – Clair de lune; Ives Montand – Pod dachami Paryża; Gabriel Faure – Pavane; Indilla – Derniere danse; George Bizet – Habanera z opery Carmen; Temat z serialu Polskie drogi; Walc z filmu Trędowata; Por una cabeza; Wojciech Kilar – Polonez z filmu Pan Tadeusz)
bankiet kawowy (przygotowany przez Koło Gospodyń Wiejskich w Bonikowie), który będzie zarazem okazją do rozmów i spotkania.

Beatgirls String Trio zrodziło się w 2013 roku podczas koncertów w Szwajcarii wraz z orkiestrą Alex Big Band pod batutą uznanego artysty Aleksandra Maliszewskiego. Artystki, dzięki pełnej kobiecości ekspresji muzycznej ilustrują poprzez dźwięki swych instrumentów niesamowicie bogatą w emocje muzykę.

Pod tą nazwą kryje się nie tylko nawiązanie do zespołu The Beatles, których własne aranżacje utworów wykonują artystki. „Beat” w języku angielskim oznacza „uderzenie”, „puls”. Muzyka jest niczym naturalny rytm życia – uderzenie serca – jest zmienna; jednym razem spokojna, delikatna, innym razem energiczna, szybka i żywiołowa.

Pełne namiętności, ekspresji i wyrazu trzy instrumenty, to trzy różne charaktery. Połączenie ich razem w jedną muzyczną całość oraz bogate doświadczenie w grze scenicznej sprawią, że pozostaniecie Państwo pod wrażeniem wykonywanej przez zespół muzyki, jako wyraz jedynej w swej rodzaju ekspansji niezapomnianych emocji, których dostarczyć mogą jedynie Beatgirls String Trio.

Ze względów organizacyjnych uprzejmie prosimy o wypełnienie krótkiej ankiety – dotyczy ona osób i delegacji składających kwiaty oraz osób planujących wystąpienie w trakcie części oficjalnej. Pozwoli nam to na uniknięcie pomyłek, niepominięcie kogokolwiek i sprawniejsze zorganizowanie uroczystości.

Szanowny Panie Doktorze,

pragnę złożyć szczere wyrazy wdzięczności Panu oraz Pana Fundacji za upamiętnienie 150. rocznicy narodzin Ambasadora Alfreda Chłapowskiego. Poza miłością i służbą ojczyźnie – Polsce, dziedzictwo Ambasadora Chłapowskiego, jako członka Zakonu Kawalerów Maltańskich, jest głęboko zakorzenione w jego niezachwianym zaangażowaniu w pomoc ludziom w potrzebie. W czasie pierwszej wojny światowej, jako delegat Śląskiego Domu Zakonu Kawalerów Maltańskich przy Czerwonym Krzyżu, Chłapowski wspierał i wspomagał bezpośrednio działania na Galicji, na Litwie, w Serbii, w Macedonii, oraz we Francji. Wraz ze swą żoną Heleną również zapewniali paczki pomocowe zmobilizowanym do armii Polakom. Wysiłek Chłapowskiego, polegający przede wszystkim na zapewnieniu rannym żołnierzom oraz cywilom niezbędnej pomocy oraz zaopatrzenia medycznego, był niezwykle istotny w kontekście kryzysu zdrowotnego będącego następstwem wielkiej wojny.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, starania Ambasadora Chłapowskiego utorowały drogę do utworzenia Polskiego Związku Zakonu Kawalerów Maltańskich w 1920 roku, którego Alfred Chłapowski został vice-prezydentem. W ten sposób kontynuował on tradycję przeoratu polskiego ustanowionego w roku 1774, zrzeszając wszystkich Kawalerów polskiego rodowodu żyjących w Polsce jak i zagranicą. Dziś Związek Zakonu Kawalerów Maltańskich jest dynamiczną organizacją prowadzącą wiele medycznych oraz społecznych projektów w całym kraju, jak i szereg inicjatyw humanitarnych na terenie oraz na rzecz Ukrainy. W roku 1929, w uznaniu jego wyjątkowej kariery oraz wkładu w działalność Zakonu, Ambasadorowi Chłapowskiemu nadano najwyższy tytuł oraz rangę w ramach Zakonu Kawalerów Maltańskich, tj. Baliw Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji w Posłuszeństwie.

Myśląc o życiu Ambasadora Chłapowskiego pamiętać należy jak jego altruistyczny duch oraz ideały wciąż inspirują nas dzisiaj. Jego praca nie tylko złagodziła ludzkie cierpienie podczas jednego z najciemniejszych okresów w historii Europy, ale również stanowiła grunt pod pracę późniejszych szpitalników Zakonu Kawalerów Maltańskich w Polsce. Niech ta rocznica służy jako przypomnienie wartości, które Alfred Chłapowski sobą reprezentował: współczucie, służba, oraz poświęcenie wyższemu dobru.

Z żalem muszę Państwa poinformować, że nie jestem w stanie osobiście uczestniczyć w zaplanowanej uroczystości. Niemniej zapewniam Państwa, że 24. sierpnia 2024 myślami będę z Państwem podczas uhonorowania pamięci oraz trwałego wpływu pracy Alfreda Chłapowskiego. Życzę Państwu udanego dnia pełnego inspiracji jak i refleksji, w nadziei że to wydarzenie przyczyni się do wzbudzenia w ludziach zaangażowania w ideały, których piewcą oraz ucieleśnieniem był Ambasador Chłapowski.

Z poważaniem,

Niels Carl A. Lorijn

Ambasador Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana, z Jerozolimy, z Rodos i z Malty

Grobowiec Chłapowskich w Bonikowie w rejestrze zabytków

By Adminus | 5 czerwca 2024

Z radością informujemy, że na wniosek Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra, Wielkopolska Wojewódzka Konserwator Zabytków wpisała w dniu 5 czerwca 2024 roku do rejestru zabytków naszego województwa znajdujący się w Bonikowie grobowiec rodziny Chłapowskich – miejsce spoczynku ambasadora RP we Francji Alfreda Chłapowskiego. Przygotowana przez dra Emiliana Prałata dokumentacja stała się podstawą do wszczęcia postępowania oraz złożyła się na zebrany w toku procedury materiał. Fundacja podpisała z Parafią w Bonikowie umowę, w oparciu o którą jest użytkownikiem obiektu. Ze strony parafii oraz potomków ambasadora udzielono dr Prałatowi stosownych pełnomocnictw do występowania w postępowaniach związanych z przeprowadzeniem prac rewitalizacyjnych grobowca połączonych z ekshumacją pochowanych w nim osób.

Bardzo cieszy nas wpis do rejestru, bowiem nie tylko pozwoli lepiej chronić to wyjątkowe miejsce, ale zarazem umożliwi wykorzystanie środków pozyskanych przez Fundację w ramach programu „Polski Ład”. Niebawem pojawi się ogłoszenie związane ze zleceniem prac przy grobowcu.

Album o Turwi – konkurs i poszukiwania zdjęć

By Adminus | 23 maja 2024

Zapraszamy do włączenia się w wyjątkową inicjatywę. Przygotowujemy album fotograficzny – Turew. Kolebka pracy organicznej, który powstaje w ramach projektu realizowanego przez Fundację w ramach programu „Praca organiczna – dziedzictwo Wielkopolan” koordynowanego przez Pałac Generała Dąbrowskiego w Winnej Górze.

Chcielibyśmy zaprosić Państwa do włączenia się w to wyjątkowe wydawnictwo, które ma pokazać piękno Turwi i jej okolic, jak również ukazać to szczególne miejsce, które za sprawą życia i działalności Dezyderego Chłapowskiego, stało się kolebką pracy organicznej. Wiemy, że są wśród Państwa utalentowane osoby, które potrafią uchwycić tak ulotne piękno naszego regionu.

Niestety nie możemy nagrodzić wszystkich zdjęć i ich twórców. Jednak dla autora/autorki zdjęcia, które zyska najwięcej głosów w plebiscycie na najlepsze trzy ilustracje książki, przewidujemy nagrody pieniężne odpowiednio w kwocie 800 złotych (1 miejsce), 500 zł (2 miejsce), 300 zł (trzecie miejsce).

Czego szukamy?

Chcemy zebrać sto fotografii Turwi i jej okolic (pałacu Chłapowskich, parku, zadrzewień śródpolnych, pomników, prac polowych, osób i otoczenia w promieniu miejscowości – TUREW – GOŁĘBIN – WRONOWO – BŁOCISZEWO – RĄBIŃ – KOPASZEWO – WYSKOĆ), najlepiej w różnych porach roku.

Jakie parametry muszą mieć zdjęcia?

Format tiff., jpg., rozdzielczość > 300 dpi.

Jak wziąć udział w projekcie?

Prześlij zdjęcia jako osobne pliki lub za pomocą np. wetransfer na adres bonumadipisci@gmail.com. Zdjęcia powinny być ponumerowane. Do zdjęć dołącz plik word, w którym znajdzie się numer zdjęcia, tytuł, jaki mu nadałaś/łeś, datę wykonania, miejsce, twoje imię i nazwisko. Na zdjęcia czekamy do 15 lipca.

Wysłałem/łam zdjęcia. Co dalej?

Do 30 lipca wybierzemy spośród przesłanych zdjęć, setkę, która trafi do albumu. Po dopełnieniu formalności trafią one do grafika, który przygotuje je do składu i druku.

Jeżeli Twoje zdjęcie sią nam spodoba, wyślemy do Ciebie umowę licencyjną. Zachowujesz prawa autorskie, natomiast prawa majątkowe przechodzą na Fundację. Nie mamy środków by móc zapłacić Ci za zdjęcie, ale otrzymasz od nas egzemplarz albumu. Co jeszcze zyskasz? Dzięki Twojemu talentowi utrwalimy dla potomnych kawałek naszego „tu i teraz”. Dzięki Tobie zapisze się kolejna karta historii. Zaprosimy Cię na oficjalną prezentację książki. W trakcie tego spotkania otrzymasz egzemplarz publikacji.

Relacja z promocji książki „Ród historii – historia rodu. Archiwum rodu Żółtowskich. Życie rodzinne” – 2.09.2023, Jarogniewice

By Adminus | 2 września 2023

2 września 2023 roku w Jarogniewicach, na terenie dawnej siedizby rodu Żółtowskich, a obecnie Domu Pomocy Społecznej, odbyła się prezentacja publikacja dra Emiliana Prałata Ród historii – historia rodu. Archiwum rodu Żółtowskich. Życie rodzinne, wydanej przez Archiwum Państwowe w Lesznie, przy współudziale Powiatu Kościańskiego, Gminy Śmigiel i Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. Uroczystość zgromadziła ponad 150 osób.

Kilka minut po godzinie 15:00 rozpoczęła się pierwsza część spotkania, które otwarła dyrektor DPS Katarzyna Michalewicz. Jako gospodyni miejsca powitała zebranych gości, przypominając historię miejsca, które od blisko 80 lat jest domem dla wielu potrzebujących osób:

Szanowni Państwo,

już po raz drugi mamy zaszczyt gościć Państwa na terenie Domu Pomocy społecznej w Jarogniewicach na uroczystościach zwianych z inauguracja książki Pana dr Emiliana Prałata pt. Ród historii – historia Rodu. Domu, który może poszczycić się niezwykła historia, zarówno ta związana z historią związana z rodzina Państwa Żółtowskich , która będziemy mogli poznać dzięki książka Pana Emiliana, jak i tą związana z niemalże 80 letnią historią niesienia pomocy osoba chorym i niepełnosprawnym. Tak więc mam nadzieję że dzisiejsze spotkanie przyniesie Państwu wiele satysfakcji, radości oraz dumy płynącej z naszych korzeni. Dumy, która towarzyszy nam każdego dnia kiedy to przekraczamy progi naszego domu. Osobiście sama nie mogę się doczekać chwili, kiedy to będą mogła wsiąść do ręki książkę Pana Emiliana i zapoznać się z jej treścią. Jestem przekonana że tak jak jego wszystkie poprzednie pozycje będzie wyjątkowa . Zupełnie tak jak on sam. Jednak jako Dyrektor Domu Pomocy Społecznej, mogę Państwa zapewnić, ze i obecnie w naszym domu żyją niezwykli i utalentowani ludzie. W trakcie przerwy kawowej chcielibyśmy przedstawić Państwu pracę jednego z nich. Będą to rzeźby Pana Michała Lutkowskiego, człowieka o wielu talentach, niezwykłej pomysłowości oraz zaangażowaniu. Na naszej wystawie będziecie też Państwo mogli obejrzeć prace Państwa Ewy i Marcina Michalewiczów – zaprzyjaźnionych z naszym domem artystów z Kościana. Ludzi o wielkiej wrażliwości i otwartym sercu. Życzę Państwu niezwykłych wrażeń dzisiejszego dnia oraz gratuluje Panu Emilianowi kolejnego dzieła. To cudownie że są tacy wspaniali ludzie. Ludzie którzy zarażają swą wrażliwości i miłości do lokalnej historii wszystkich innych.

Następnie przekazała głos dr Elżbiecie Olender, dyrektor Archiwum Państwowego, która przywitała zebranych gości. Wśród nich znaleźli się licznie przybyli potomkowie rodu:

nestrorka rodziny Anna z Żółtowskich Ulatowska, Teresa, Maciej i Paweł Jakubowscy, Maja Mroszczak, Janina, Anna Katarzyna i Zbigniew Urbaniakowie, Anna i Piotr Ulatowscy, Barbara i Piotr Olczykowie, Olga Sobas, Dorota i Adam Byszewscy, a także:

Zenon Jóźwiak – dyrektor leszczyńskiej delegatury Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego

Henryk Bartoszewski – starosta kościański

Piotr Filipowicz reprezentujący Burmistrz Śmigla Panią Małgorzatę Adamczak

Konrad Malicki – burmistrz Gminy Czempiń

Prof. Miron Urbaniak, recenzent książki

Janina Chodera, redaktorka książki

Ireneusz Kurzawa – reprezentujący Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie oraz mieszkańcy regionu.

Dyrektor Olender przypomniała, iż promowane wydawnictwo to trzeci z kolei tom, jaki powstał we współpracy z dr Prałatem. Podkreśliła także wsparcie samorządów i radość z możliwości upublicznienia unikatowych zbiorów rodu Żółtowskich. Podziękowała również dyrektor Michalewicz za możliwość drugiej z kolei gościny w Jarogniewicach. Następnie przekazała głos dr Prałatowi, który podziękował Starostwu Powiatowemu w Kościanie, Gminie Śmigiel i Fundacji za wsparcie finansowe wydawnictwa. Minutą ciszy uczczono również pamięć zmarłej w kwietniu tego roku Marii z Żółtowskich Glińskiej, której wspomnienia znalazły się w książce. O zabranie głosu poproszeni zostali kolejno: w imieniu rodziny Pani Teresa z Żółtowskich Jakubowska, starosta Henryk Bartoszewski, burmistrz Konrad Malicki i prof. Miron Urabaniak.

2.09.2023 Jarogniewice - wystąpienie Teresy Jakubowskiej

2.09.2023 Jarogniewice - wystąpienie starosty Henryka Bartoszewskiego

2.09.2023 Jarogniewice - wystąpienie burmistrza Czempinia Konrada Malickiego

2.09.2023 Jarogniewice - wystąpienie prof. Mirona Urbaniaka

Po wystąpieniach gości, dyrektor Olender i Autor wręczyli Annie Ulatowskiej, Teresie Jakubowskiej, Mai Mroszczak, Henrykowi Bartoszewskiemu, Piotrowi Filipowiczowi, Janinie Choderze oraz Katarzynie Michalewicz egzemplarze książki oraz symboliczną różę. Głos zabrał dr Prałat:

2.09.2023 Jarogniewice - wystąpienie dra Emiliana Prałata

Po części oficjalnej goście mogli wziąć udział w bankiecie kawowym, który był zarazem okazją do zdobycia autografu w książce oraz rozmowy z potomkami rodu Żółtowskich, jak również do spaceru po parku jarogniewickim. Trzecim punktem uroczystości był koncert zespołu Grupa B(l)acha w składzie: Remigiusz Kuropka (trąbka), Arkadiusz Nogalski (trąbka), Dawid Gałka (puzon), Aleksander Fogt (puzon), Hubert Humerski (tuba) i Arkadiusz Anioła (perkusja), który zaprezentował wyjątkowe aranżacje najsłynniejszych utworów muzyki filmowej i popularnej.

Zwieńczeniem dnia było zwiedzanie pałacu Żółtowkich w Głuchowie, który udostępniła obecna jego właścicielka Pani Bożena Pokropska. Goście obejrzeli wspólnie z Autorem parter oraz fragment piętra. Pałac nie jest na co dzień dostępny, a jego stan wymaga zakrojonych na szeroką skalę prac rewitalizacyjnych. Tym bardziej była to wspaniała okazja do zerknięcia do jednego z najciekawszych wnętrz rezydencjonalnych w południowej Wielkopolsce.

Na zakończenie dnia dr Prałat zaprosił potomków rodziny Żółtowskich do wspólnego, pamiątkowego zdjęcia na tarasie pałacu.

Nocne zwiedzanie Ziemi Kościańskiej 2023 – relacja

By Adminus | 27 lipca 2023

Czwarta edycja Nocnego zwiedzania Ziemi Kościańskiej za nami!

Pomysłodawcą przedsięwzięcia jest dr Emilian Prałat, który poprzez Fundację „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. On też pełnił funkcję przewodnika podczas tegorocznej edycji. Miała ona nieco odmienną formułę, która wiązała się z przypadającymi na ten rok rocznicami.

Fot. Anna Ryl i Zbigniew Warczok – Arpiniu

O godzinie 18:00 rozpoczęło się oprowadzanie po pałacu w Czerwonej Wsi. Już na początku uczestnicy zobaczyli na wieży widokowej wyjątkową postać, która przy odgłosie muzyki z musicalu „Phantom of the opera” wzbudziła niemałe zainteresowanie. Była to zła czarownica z bajki „Śpiąca królewna” Walta Disneya. W jej rolę wcieliła się aktorka współpracująca na co dzień z Event Fabrica i Krainą Bajek, dzięki których uprzejmości ta wyjątkowa postać mogła się pojawić w dawnym pałacu Chłapowskich.

Jego historia została przypomniana na parterze budynku. Zebrani poznali dzieje pałacu, jego budowniczego i mieszkańców. Następnie zeszli do oświetlonych świecami piwnic, gdzie uczestnicy zwiedzania usłyszeli legendy związane z regionem, a następnie odkrywając kolejne pomieszczenia zobaczyli w nich kołowrotek, jabłko i zasłonięte lustro, które znajdowało się w piwnicy pod wieżą. Po zdjęciu z niego zasłony pojawiła się w nim postać złej czarownicy, która wyłoniła się z drugiej kondygnacji piwnic i która zagadnęła gości. Po obejrzeniu pałacu zebrani udali się na teren przykościelny, gdzie dr Prałat opowiedział o tutejszej nekropolii oraz dziejach samej miejscowości – jednej z najstarszych na terenie powiatu kościańskiego.

Fot. Anna Ryl i Zbigniew Warczok – Arpiniu

Drugim punktem zwiedzania był zabytkowy, drewniany, XVII-wieczny kościół w Starym Gołębinie. Miejscowość ta pojawiła się po raz pierwszy na szlaku. Zebrani poznali historię parafii, niegdyś dedykowanej św. Urszuli i jej 11 tysiącom Towarzyszek, zobaczyli efekty niedawnej konserwacji ołtarza głównego. Unikatowy wystrój kościoła urzekł gości, zwłaszcza portrety fundatorów i bardzo wyróżniająca się na tle całości kaplica rodziny Szołdrskich – ostatnich właścicieli dóbr gołębińskich przed II wojną światową. Z nimi związany był ostatni punkt wizyty w miejscowości, a mianowicie krypta zbudowana pod kaplicą, do której zwiedzający mogli zejść. Zobaczyli w niej trzy pochówki Szołdrskich – liczące ponad 100 lat.

Fot. Anna Ryl i Zbigniew Warczok – Arpiniu

Trzecim etapem była wizyta w Gryżynie. Miejscowość ta pojawiła się na trasie już w ubiegłym roku, jednak w tym również zaskoczyła uczestników zwiedzania. O godzinie 20:00 otworzyły się główne wrota kościoła, który został gruntownie pokazany. Goście zobaczyli m.in. krucyfiks ufundowany przez rodzinę Engestroemów, chrzcielnicę ze starego, barokowego kościoła, weszli na emporę organową, a także na dzwonnicę i sklepienia kościoła! W ramach niespodzianki osoba siedząca a miejscu numer 29 otrzymała upominek w postaci zestawu książek związanych z regionem, płytę „Sentymentalna trąbka” oraz torbę.

Zwieńczeniem wieczoru było koncert w kościele parafialnym w Racocie. Rozpoczął się on o 22:30. Wystąpił sekstet instrumentów dętych blaszanych Grupa B(l)acha w składzie: Remigiusz Kuropka (trąbka), Arkadiusz Nogalski (trąbka), Dawid Gałka (puzon), Aleksander Fogt (puzon), Hubert Humerski (tuba) i Arkadiusz Anioła (perkusja), który zaprezentował wyjątkowe aranżacje najsłynniejszych utworów muzyki filmowej i popularnej. Zabrzmiały:

Zacznij od Bacha Zbigniewa Wodeckiego

Pieśń torreadora Georgea Bizeta

Walc nr 2 Dymitra Shostakovicha

Mieszanka melodii filmowych

Nie czas umierać Billie Eilish

New York, New York Franka Sinatry

Nothing gonna change my love Georgea Bensona

Can’t take my eyes of you Frankiego Vallie

Despacito meets Mozart

How deep is your love Calvina Harrisa

Hakuna matata

Sound of the silence Simona & Garfunkela

Cherry pink and apple blossom Eddie Calverta

Wyjątkowości koncertu dodał wystrój świątyni, która rozświetlona dziesiątkami świec.

Tytułem podsumowania i statystyki:

Czerwona Wieś – 176 gości

Stary Gołębin – 163 gości

Gryżyna – 154 gości

Racot – 89 gości

Słowa podziękowania kierujemy w stronę: dra Macieja Badury, ks. Stanisława Tokarskiego, ks. Błażeja Bartczaka, Aleksandra Wosickiego, Żanety Olszewskiej, Małgorzaty Maćkowiak Bartczak, Event Fabryka – za pomoc organizacyjną, wsparcie i wszelki trud włożony w realizację przedsięwzięcia.

Relacja z trzeciej edycji inicjatywy „Racot. Tygiel kultur”

By Adminus | 19 czerwca 2023

18 czerwca 2023 roku odbyła się trzecia edycja inicjatywy „Racot. Tygiel kultur”. Jej pomysłodawcą i organizatorem był dr Emilian Prałat oraz prowadzona przez niego Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. Tegoroczne obchody związane były z 225 rocznicą przejścia dóbr racockich w ręce niderlandzkiej rodziny królewskiej.

Uroczystości rozpoczęło nabożeństwo ekumeniczne sprawowane w miejscowym kościele, który na przestrzeni wieków służył Polakom, Holendrom i Niemcom, katolikom i protestantom. Poprowadzili je ks. Stanisław Tokarski, pastor Waldemar Gabryś ze wspólnoty leszczyńskiej i ojciec Daniel Wańczyk, benedyktyn z Lubinia. Na organach akompaniowała dr Agnieszka Tarnawska. Uri caritas et amor kanon z Taize rozpoczął wspólną modlitwę. Na wstępie przedstawiciele trzech wyznań – prawosławnego, katolickiego i protestanckiego do historycznej chrzcielnicy wlali wodę, na znak jedności i wspólnoty w sakramencie chrztu. Następnie, po krótkim wprowadzeniu, wyrażono wpsólnie akt skruchy. Pierwsze czytanie z ks. Jeremiasza wygłoszono po polsku (odczytał je Jerzy Juryczński z Fundacji Dziedzictwa Księżniczki Marianny Orańskiej), drugie natomiast z Listu św. Pawła do Efezjan po holendersku (odczytane przez Alberta Patijna z Towarzystwa Historycznego van Oranje Nassau). Po czytaniach nastąpiło ekumeniczne wyznanie wiary oraz modlitwa powszechna odczytywana po polsku i holendersku.

Bezpośrednio po nabożeństwie rozpoczął się koncert organowy w wykonaniu dr Agnieszki Tarnawskiej. Zabrzmiały utwory mistrzów tego instrumentu wywodzących się z trzech przypominanych tradycji. Koncert rozpoczęły pierwsze zwrotki trzech hymnów.

Hymny Polski, Niderlandów i Niemiec na organach - gra dr Agnieszka Tarnawska

Następnie wybitna organistka zaprezentowała:

Johanna Sebastiana Bacha – Fantazję i fugę c-mollBWV 537
Jana Pieterszoona Sweelincka – Ballo del GranducaSwWV 319
Dietricha Buxtehude – Passacaglie d-mollBuxWV 161
Felixa Mendelssohna Bartholdy’ego – Sonatę c-moll 65 nr 2, części: Grave, Adagio, Allegro maestoso e vivace, Allegro moderato
Johannesa Brahmsa – O Gott, du frommer Gottze zbioru Elf Choralvorspiele op. post. 122 nr 7
MieczysławaSurzyńskiego – Improwizację na temat polskiej pieśni kościelnej „ Święty Boże” 38

Dr Agnieszka Tarnawska jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie organów prof. Sławomira Kamińskiego (2011) oraz klawesynu prof. Marii Banaszkiewicz-Bryły (2015). W latach 2011-2013 odbyła studia Master of Music w klasie organów prof. Arvida Gasta w Musikhochschule Lübeck. W roku 2013 rozpoczęła studia solistyczne Konzertexamen w Hochschule für Musik und Theater Hamburg pod kierunkiem prof. Wolfganga Zerera, zwieńczone uzyskaniem dyplomu z wyróżnieniem w 2016 roku. Tytuł doktora uzyskała w 2019 roku w Akademii Muzycznej w Poznaniu po obronie rozprawy na temat: „Źródła inspiracji stylistycznych i ich egzemplifikacja w kompozycjach na instrumenty klawiszowe Gottlieba Muffata” (promotor: prof. Maria Banaszkiewicz-Bryła). Laureatka konkursów organowych: I Akademickiego Konkursu Organowego Romuald Sroczyński in memoriam w Poznaniu (2008, wyróżnienie), IV Międzynarodowego Konkursu Organowego im. Feliksa Nowowiejskiego w Poznaniu (2010, II nagroda), XVIII Międzynarodowego Konkursu Organowego im. L. Janáčka w Brnie (2012, II nagroda), VIII Międzynarodowego Konkursu Organowego w Korschenbroich (2013, II nagroda), XV Międzynarodowego Konkursu Organowego im. Césara Francka w Haarlem (2017, I nagroda).

Nabożeństwo i koncert zgromadziły około 60 uczestników.

Kilka minut po godzinie 16:00, na dziedzińcu honorowym przed pałacem w Racocie należącym do państwowej Stadniny koni rozpoczęła się trzecia, oficjalna część uroczystości, która zgromadziła ponad 140 osób. Dr Prałat w imieniu Andrzeja Jęcza, prezesa stadniny, przywitał wszystkich gości, wśród których szczególne słowa pozdrowienia skierował do:

Wojciecha Ziemniaka, senatora RP

Anny Markiewicz, Dyrektor Biura Współpracy Międzynarodowej w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Wielkopolskiego

Henryka Bartoszewskiego, starosty powiatu kościańskiego

Mirosława Dudy zastępcy wójta gminy Kościan

Joan i Alberta Patijn z Towarzystwa Historycznego van Oranje-Nassau

Dr Marieke Spliethoff kuratorka malarstwa, grafiki i rysunku w Paleis Het Loo

oraz przedstawicieli społeczności lokalnej oraz wszystkich przybyłych na uroczystość.

Przypominając, iż tegoroczna edycja została objęta patronatem honorowym ambasador Królestwa Niderlandów w Polsce Pani Daphne Bergsa, oraz Marszałka Województwa Wielkopolskiego Pana Marszałka Woźniaka, odczytał list przesłany przez Ambasador:

Sz. P.

Emilian Prałat

Fundacja „Bonum adipisci” Dążyć do dobra

Drogi Panie Prałat

Drodzy goście dzisiejszego wydarzenia: „Racot. Tygiel kultur”.

Historycznie relacje między Polską a Niderlandami sięgają ponad tysiąca lat i należy podkreślić wspólne kulturowe dziedzictwo, które jest zachowywane po dzień dzisiejszy czego świadectwem są dzisiejsze obchody 225 rocznicy przejścia dóbr racockich w ręce holenderskiej rodziny królewskiej.

Współdzielenie historii, tożsamości zachęca do wzajemnego zrozumienia i szacunku. Od karillonów gdańskich dzwonnic, do dróg stworzonych przez Mariannę Orańską na Dolnym Śląsku. Od polderów stworzonych przez menonitów na Żuławach, po groby żołnierzy 1 Dywizji Polskiej gen. Stanisława Maczka w Bredzie, od Krajobrazu z dobrym Samarytaninem Rembrandta w Krakowie, do popiołów Sobiboru. Wszystko to jest częścią historii, naszej wspólnej tożsamości, europejskiej tożsamości.

Świadomość naszej historii, troska o wspólne dziedzictwo są istotnymi elementami jednoczenia Europy. Pomaga nam to w myśleniu bardziej fundamentalnym i pozwala rozwinąć przyszłość Europy, w której połączenie jedności ze zróżnicowaniem są istotnymi wyznacznikami.

Chciałabym skorzystać z możliwości i uprzejmie wyrazić moją wdzięczność dla Pana działań na rzecz wzbogacenia niderlandzko-holenderskich relacji i życzę państwu bardzo interesującego i inspirującego dnia.

Z poważaniem,

Daphne Bergsma

Ambasador

Następnie głos zabrał senator Ziemniak, który powiedział:

W imieniu władz samorządu Ziemi Kościańskiej wystąpił Mirosław Duda, który mówił:

Wystąpienie zastępcy wójta gminy Kościan Mirosława Dudy

Ostatnie przemówienie należało do dr Marieke Spliethof, która reprezentowała stronę holenderską. Wspólnie z pozostałymi członkami delegacji na początku swojego wystąpienia przekazała dr Prałatowi album zwierający reprodukcje miniatur portretowych należących do niderlandzkiej rodziny królewskiej, wśród których znajdują się dzieła niegdyś znajdujące się w pałacu w Racocie, a przekazane w latach 30. XX wieku przez prezydenta Mościckiego królowej Wilhelminie. Przybliżyła ich historię, zaprezentowała reprodukcje, a następnie wyraziła uznanie i zadowolenie z faktu, zarówno uroczystości w Racocie, jak i kultywowania pamięci o wyjątkowych polsko-niderlandzkich kontaktach.

Wystąpienie Marieke Spliethof tłumaczył Jerzy Jurczyński:

Po wystąpieniach zebrani goście zostali zaproszeni do przejścia do parku, gdzie odbyła się ceremonia zasadzenia trzech drzew dedykowanych kolejnym właścicielom Racotu z trzech narodów: Antoniemu Barnabie Jabłonowskiemu, królowi Willemowi I i księżniczce Zofii. Drzewa ofiarowało Nadleśnictwo Kościan. Pierwsze zasadzili i podlali: Anna Markiewicz, Henryk Bartoszewski i Mirosław Duda, drugie Albert Patijn, a trzecie Joan Patijn i Marieke Spliethof. Ten punkt uroczystości sprawił zebranym wiele radości i został niezwykle entuzjastycznie przyjęty.

Następnie goście udali się do pałacu, gdzie w dwóch wypełnionych po brzegi salach oczekiwali na kolejny punkt uroczystości, jakim był koncert Archos Quartet – kwartetu smyczkowego z włoskiego Turynu, dla którego koncert w Racocie – zrealizowany dzięki wsparciu Urzędu Marszałkowskiego w ramach programu „Ambasador kultury”, był pierwszym występem w Polsce. Po przywitaniu i przedstawieniu muzyków, tym razem w aranżacji smyczkowej, zabrzmiały trzy hymny:

Zespół tworzą: Filip Jeska – I skrzypce, Roberto D’Auria – II skrzypce, Liza Soppi – altówka, Francesca Fiore – wiolonczela. W trakcie brawurowego, wirtuozerskiego koncertu zabrzmiały:

Stanisława Moniuszki – I Kwartet smyczkowy d-moll: Allegro agitato, Andantino, Scherzo, Allegro assai (Un ballo campestre)

Johannes Bernardus van Bree – III Kwartet smyczkowy d-moll: Allegro moderato, Scherzo, Vivace, Andante, Allegro un poco agitato

Johannesa Brahmsa – Kwartet smyczkowy Quartetsatz

Ponad godzinny koncert zgromadził bardzo dużą publikę. Zespół należy do jednych z najlepszych grup swojego pokolenia i ma na swoim koncie liczne osiągnięcia.

Kwartet smyczkowy Archos Quartet został założony w listopadzie 2009 roku na uczelni Musikhochschule Lübeck gdzie kształcił się u profesora Heime Müllera członka Artemis Quartet. W roku 2011 kwartet rozpoczął edukację w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie u członków Vogler Quartett i u profesora Gerharda Schulza (Alban Berg Quartett). Dwa lata pózniej, w roku akademickim 2013/14 młodzi muzycy zostają nagrodzeni stypedium które umożliwia im dalszą edukację w ramach rocznego programu Artists Fellowship na prestiżowej londyńskiej uczelni Guildhall School of Music and Dramma gdzie ich mentorami byli członkowie Belcea Quartet oraz profesorowie Levon Chillingirian i Alasdair Tait. Dalsza droga prowadzi młodych muzyków do lipskiej Hochschule für Musik und Theater “Felix Mendelssohn Bartholdy” gdzie szkolili swoje umiejętności u profesora Franka Reinecke, a także mieli okazję uczyć młodszych studententów tejże uczelni.

Archos Quartet z powodzeniem występował na miedzynarodowych festiwalach takich jak City of London Festival, Lake District Summer Music International Festival, Salzburg Chamber Music Festival, Musica Ferrara, Settecento Musicale Lucca, Virtuoso Belcanto i Oberstdorfer Musiksommer, a także miał zaszczyt gościć na deskach wielu europejskich scen takich jak Barbican Hall i Milton Court w Londynie, Berliner Ensemble czy też Teatro Comunale di Ferrara we Włoszech.

Kwartet jest laureatem nagród na międzynarodowych konkursach Val Tidone International Chamber Music Competition ‘Tina Orsi Anguissola Scotti’ oraz Virtuoso & Belcanto (Adolfo Betti Prize) oraz stypendystą wielu organizacji: DAAD, Péter Horváth-Stiftung, Yehudi Menuhin “Live Music Now”, DOMS Stiftung Basel oraz „Neustart Kultur“ niemieckiego Ministerstwa Kultury.

W roku 2020, nakładem renomowanej wytwórni Naxos, ukazała się debiutancka płyta zespołu z muzyką włoskiego kompozytora żydowskiego pochodzenia Leone Sinigaglii. Nagrania kwartetu Archos rozbrzmiewają regularnie w takich rozgłośniach radiowych jak BBC, RAI, ORF, Bayerische Rundfunk, NDR oraz SWR.

Poczas wielu kursów mistrzowskich zespół doskonalił swoje umiejętności pod okiem tak wybitnych artystów jak członkowie Alban Berg Quartett, Belcea Quartett, Cuarteto Casals, Hagen Quartett, Melos Quartett, Vogler Quartett, Voces Intimae, Chilingirian Quartet, Endellion Quartet, Henschel Quartett, Kuss Quartett, Sirius String Quartet, Skampa Quartet, Kwartet Wieniawski, Quatuor Ysaye i profesorów Schmuela Ashkenasi, Eberharda Feltza, Christiane Edinger, Bruna Giuranny, Paula Costese, Wolfganga Redika oraz Eszter Haffner.

23 marca tego roku ukaże się druga płyta zespołu zawierająca pozostałe dzieła kameralne kompozytora Leone Sinigaglia. Planowana jest także premiera płyty z kompozycjami Afreda D’Ambrosio dla wytwórni Tactus oraz kolejny album, tym razem z pogranicza jazzu i muzyki współczesnej, nagrany wspólnie z wybitnym saksofonistą i kompozytorem Danielem Schnyderem.

Po uczcie duchowej, nadeszła pora na ucztę dla ciała. Zadbały o nią Koła Gospodyń Wiejskich z Racotu i Starego Lubosza przy wsparciu sołectwa Racot, które przygotowały wyjątkowy poczęstunek promujący obie tradycje kulinarne. W międzyczasie chętni wspólnie z dr Prałatem mieli okazję zwiedzić pałac oraz poznać jego historię.

Zwieńczeniem wieczoru była projekcja w powozowni holenderskiego filmu Dzień, w którym mój ojciec stał się z krzakiem” w reżyserii Nicole van Kilsdonk. Toda (Celeste Holsheimer) mieszka z tatą (Teun Kuilboer) i babcią (Anneke Blok) w mieszkaniu nad piekarnią. Jest szczęśliwą i rezolutną dziewczynką, której największą radością jest pomaganie ojcu w pieczeniu ciastek i wymyślanie dla nich nowych, szalonych nazw. Pewnego dnia ta idylla zostaje jednak przerwana. W kraju wybucha konflikt zbrojny i tata Tody musi wyruszyć na wojnę. Kiedy w mieście robi się niespokojnie, babcia postanawia wysłać wnuczkę do mieszkającej za granicą matki (Noortje Herlaar).

Uroczystość zakończyła się około 21:30.

19 czerwca w godzinach przedpołudniowych wczesnym popołudniem, goście z Holandii zostali oprowadzeni przez dra Prałata po Kościanie, gdzie obejrzeli zabudowania al. Kościuszki, dawny kompleks pobernardyński, wreszcie rynek i kościół farny. Następnie udali się do Darnowa, Choryni i Wyskoci, by obejrzeć miejscowości, które niegdyś należały do niderlandzkiej rodziny królewskiej i wielkoksiążęcej rodziny saksońko-weimarskiej. W ramach upominku otrzymali książki dedykowane Choryni oraz tegoroczny miód. Przy okazji rozmów, zaoferowali również pomoc w dotarciu do archiwów królewskich i dokumentów dotyczących Racotu!

Upamiętnienie gen. Taczanowskiego – 27.05.2023

By Adminus | 1 czerwca 2023

27 maja 2023 roku w Choryni koło Kościana, odbyła się uroczystość upamiętniająca gen. Edmunda Taczanowskiego i powstańców styczniowych. Jej pomysłodawcą i organizatorem był dr Emilian Prałat oraz Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. Okazją była 160 rocznica wybuchu powstania. Gen. Edmund Taczanowski był dowódcą walk w dawnym województwie Kaliskiem i Mazowieckiem. Ostatnie lata życia spędził w Choryni, gdzie tez zmarł w 1879 roku i gdzie został pochowany. do 1938 roku jego szczątki spoczywały w rodowej krypcie. W tym roku przeniesione zostały na Powązki Wojskowe w Warszawie.

Uroczystość rozpoczęła msza koncelebrowana przez proboszcza parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej ks. Krzysztofa Gogoła i ks. Stanisława Tokarskiego z parafii św. Stanisława Kostki w Racocie. Części stałe mszy wykonał po łacinie Bartosz Małecki. Na tę okoliczność w kościele stanęło castrum doloris – symboliczny katafalk zwieńczony urną, będący nawiązaniem do typowych dla polskiej tradycji ozdobnych opraw uroczystości pogrzebowych. W homilii ks. Gogół nawiązał do biografii Generała przywołując relacje z potyczki o Pyzdry, jaka była pierwszym sukcesem powstańczy Taczanowskiego. Uczestnicy mszy włączyli się również z specjalnie na te okazję przygotowaną modlitwę powszechną. W trakcie mszy obecne były elementy Requiem, którego zwieńczeniem była modlitwa za Edmunda i jego podkomendnych.

Przy castrum doloris warte honorową pełniły poczty sztandarowe ze Społecznej Szkoły Podstawowej im. Edmunda Taczanowskiego, OSP Choryń oraz Stowarzyszenia Historycznego „Gloria victis”.

Drugim punktem uroczystości było odsłonięcie pamiątkowego głazu. Wprowadzenia podkreślającego rolę pamięci i odpowiedzialności za jej przechowanie, dokonał dr Emilian Prałat. Wskazał na fakt związku tego rodzaju miejsc z tożsamością lokalną i ponadregionalną. Podkreślił rolę i znaczenie najwybitniejszego, wielkopolskiego uczestnika powstania. Pomnik ufundowany przez firmę kamieniarską SALAR Jakuba Gościniaka i Fundację odsłoniła Zuzanna Kuźnicka uczennica szkoły noszącej imię Generała, a w imieniu rodziny Taczanowskich – Maria Taczanowska wspólnie z wnuczką.

Kamień pamiątkowy został poświęcony. Następnie złożono pod nim kwiaty i znicze. Wśród delegacji znalazły się przedstawicielstwa:

Sekretarza Stanu, pełnomocnika Rządu do spraw Polonii i Polaków za Granicą Jana Michała Dziedziczaka – Radosław Dąbrowicz

Wojewody Wielkopolskiego – Zenon Jóźwiak (dyrektor leszczyńskiej Delegatury Urzędu Wojewódzkiego)

Szkoły Społecznej im. E. Taczanowskiego w Biskupicach – Ewa Staszak (dyrektor), Katarzyna Sobańska i Katarzyna Jędrzejewska (nauczycielki), Michał Wojciechowski, Zuzanna Kuźnicka, Julia Sobańska (poczet sztandarowy)

Rodziny Taczanowskich

Gminy Kościan – Andrzej Przybyła (wójt) i Mirosław Duda (zastępca wójta)

Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra – dr Maciej Badura

Przy kościele można było obejrzeć posterową ekspozycję prezentującą archiwalne fotografie z uroczystości przeniesienia zwłok Generała z Choryni do Warszawy.

Następnie uczestnicy uroczystości przeszli przez malowniczy park na dziedziniec przed dworem – obecnie siedzibą DANKO Spółka Hodowli Roślin S.A.

W imieniu gospodarza miejsca, Gości przywitał Leszek Droździel, członek zarządu. Przypomniał on o spuściźnie Generała oraz trosce Spółki nie tylko o obiekty zabytkowe w Choryni (wyremontowane stary i nowy dwór), ale również w innych lokalizacjach na terenie Polski. Sięgając do własnych korzeni związanych z Wilnem, podkreślił rolę historii, zwłaszcza Mickiewicza, w łączeniu zarówno jego wspomnień, jak i wyjątkowego krajobrazu kulturowego Wielkopolski, którego ważną częścią są ziemiańskie rezydencje, obecnie zarządzane przez Spółkę. Zwrócił uwagę na społeczną odpowiedzialność sektora biznesowego w podtrzymywaniu tradycji narodowej i pamięci historycznej. Zaakcentował również współpracę między biznesem a organizacjami pozarządowymi. Następnie życząc udanego spotkania w Choryni, przekazał głos Emilianowi Prałatowi, który przywitał zebranych Gości:

Wojciecha Ziemianka – Senatora RP

Zenona Jóźwiak – dyrektora leszczyńskiej Delegatury Urzędu Wojewódzkiego,

Radosława Dąbrowicza – reprezentującego ministra Jana Dziedziczaka

Henryka Bartoszewskiego – starostę kościańskiego

Andrzeja Przybyłę – wójta gminy Kościan i Mirosława Dudę jego zastępcę

Członków rodziny Taczanowskich – Marię, Antoniego, Anielę, Biankę, Ewę, Radosława Cichego, Teresę Jernalczyk

Wiktora Majchrzaka – dyrektora Zakładu Nasienno-Rolnego Kopaszewo

Ireneusza Kurzawę i Ryszarda Klameckiego – Muzeum Adama Mickeiwicza w Smiełowie

Elżbietę Brukwińską i Paulinę Preiss – DANKO

Straż pożarną, sołtysa oraz wszystkich przybyłych Gości.

Następnie głos zabrał Zenon Jóźwiak, który odczytał list od wojewody Michała Zielińskiego:

Poznań, 27 maja 2023 r.

Pan Emilian Prałat

Prezes Zarządu Fundacji „Bonum adipisci” — Dążyć do dobra

Szanowny Panie Prezesie,

dziękuję za zaproszenie na uroczystości w Choryni, upamiętniające generała Edmunda Taczanowskiego, wielkiego patriotę więzionego przez zaborcze władze pruskie, uczestnika Wiosny Ludów i walk wyzwoleńczych we Włoszech, bohatera Powstania Styczniowego, naczelnika wojennego województw kaliskiego i mazowieckiego. Szlak bojowy jego powstańczych oddziałów prowadził przez Pyzdry, Koło, Ignacewo, Łask, Goszczanowo, Czepowo, Pęcherzewek, Sędziejowice i Kruszynę. W każdym z tym miejsc zmagał się z przeważającymi siłami armii Imperium Rosyjskiego. W 160. rocznicę Powstania Styczniowego, stojąc przy głazie upamiętniającym generała, chylimy nasze głowy przed nim i jego żołnierzami, i w modlitwie polecamy ich dusze Bogu, bo poświęcili życie dla idei wolnej, niepodległej i suwerennej Ojczyzny. Powstańcy styczniowi chwycili za broń w akcie ostatecznej niezgody na terror i przemoc caratu. Na pamięci o tysiącu krwawych bitew i potyczek, o 20 tysiącach zabitych, 50 tysiącach zesłanych i wypędzonych, o niszczeniu dóbr kultury i represjach wyrastały następne generacje Polaków, gotowych, by w 1918 roku skutecznie sięgnąć po wolność. Ostatni powstaniec styczniowy zmarł w 1946 roku. Ludzie odeszli, ale pozostaje pamięć. Pomnik generała dla odwiedzających Choryń może stać się zachętą do dalszego poznawania historii, impulsem do włączenia się w działania upamiętniające bohaterów polskiej niepodległości, a dla mieszkańców pozostanie cennym świadectwem nie tak odległej przeszłości, podobnie jak prorocze słowa, zapisane w Choryni właśnie przez Adama Mickiewicza: „Kiedy ziemię despotyzm i duma szalona obleją, jak Moskale redutę Ordona: Karząc plemię zwycięzców zbrodniami zatrute, Bóg wysadzi tę ziemię, jak on swą redutę.” Organizatorom i uczestnikom dzisiejszych uroczystości przekazuję serdeczne życzenia, żeby nasza Ojczyzna i jej obywatele, a także wszyscy nasi sojusznicy — szczególnie ci, którzy dziś tak samo jak niegdyś powstańcy listopadowi i styczniowi, z bronią w ręku walczą z Moskalami — mogli cieszyć się wolnością, niepodległością i dostatkiem.

Z poważaniem

Michał Zieliński

Po nim głos zabrał Andrzej Przybyła, który podziękował organizatorom za podjęcie się trudu przygotowania uroczystości oraz wyraził ogromne zadowolenie z jej charakteru. Słowa wdzięczności skierował tez pod adresem dra Prałata.

Odczytano także list od ministra Dziedziczaka:

Szanowni Organizatorzy,
Szanowni Przedstawiciele władz,
Wszyscy zacni goście,
obecni na dzisiejszej uroczystości.

Szanowni Państwo,

o tym, że Powstanie styczniowe był największym w XIX w. polskim zrywem narodowym
nie trzeba nikomu przypominać. Powstanie to pochłonęło kilkadziesiąt tysięcy ofiar, odciskając
ogromne piętno na kolejnych pokoleniach Polaków. Właśnie dlatego, że powstanie styczniowe było najdłuższym i największym zrywem narodowo-wyzwoleńczym w naszej historii postanowiono upamiętnić postać generała Edmunda Taczanowskiego. Polskiego generała, dowódcy powstańczego i naczelnika wojennego w powstaniu styczniowym, zmarłego właśnie w Choryni. W tym miejscu dziękuję doktorowi Emilianowi Prałatowi oraz Fundacji „Bonum adipisci” Dążyć do dobra, za nieoceniony wkład i troskę o pamięć walczących za naszą wolną Polskę. Dziękuję za inicjatywę i realizację tego pięknego wydarzenia, w którym dziś, możemy uczestniczyć.

Cześć i chwała Bohaterom!!

Z wyrazami szacunku

Jan Dziedziczak

Głos zabrała także Maria Taczanowska, która podkreśliła radość rodziny z możliwości spotkania w Choryni. Wdzięczna za przypominanie postaci Generała, podziękowała organizatorom, zwłaszcza dr Prałatowi oraz rekonstruktorom ze Stowarzyszenia „Gloria victis” za ich obecność. Przypomniała przy tej okazji również historyczny i trudny w dziejach rodziny, związany ze sprzedaż majątku w Choryni przez syna Generała – Władysława.

Kolejnym punktem spotkania była krótka prelekcja poświęcona przybliżeniu sylwetki Edmunda Taczanowskiego oraz jego roli w powstaniu, zarówno styczniowym, jak i w okresie Wiosny Ludów i walk o zjednoczenie Włoch. Dr Prałat przedstawił dane biograficzne, obejmujące zarówno okres poprzedzający, jak i następujący po 1863 roku, a więc również misję dyplomatyczną do Stambułu i próby stworzenia polskich legionów pod sztandarami Turcji Osmańskiej.

Zwieńczeniem uroczystości był koncert zespołu Grupa B(l)acha w składzie: Remigiusz Kuropka (trąbka), Krystian Kruczkowiak (trąbka), Dawid Gałka (puzon), Aleksander Fogt (puzon), Hubert Humerski (tuba) i Arkadiusz Anioła (perkusja). Artyści przygotowali dwuczęściowy recital, w którym znalazły się utwory wojskowe, patriotyczne oraz rozrywkowe i popularne. Wszystkie poprzedzone były wprowadzającym komentarzem. Gości usłyszeli wiązankę pieśni patriotycznych – Wojenko, wojenko, Bartoszu, Bartoszu Szara piechota, Ojczyzno ma Walz nr 2 Szostakowicza, a także nieco bardziej radosny repertuar popularny: Can’t take my eyes off you, Carmen – pieśń torreadora, Despacito meets Mozart, Hakunah matata, How deep is your love, New York, New York, Not time to die, Nothing gonna change my love for you, Rock around the clock, Sound of the silent.

Finał konkursu „Dezydery Chłapowski – życie i dzieło”, edycja 2023

By Adminus | 30 maja 2023

W dniu 30 maja 2023 roku odbył się finał konkursu „Dezydery Chłapowski – życie i dzieło”. Jego organizatorem była Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra oraz Stowarzyszenie Oświatowe im. D. Chłapowskiego. Finał odbył się w pałacu w Kopaszewie.

W rywalizacji wzięło udział 18 uczniów z 7 szkół. Punktualnie o 10:00 przystąpiono do etapu pisemnego, który składał się z 15 pytań. Do etapu ustnego zakwalifikowało się 6 uczestników z największą liczbą punktów. Uczniowie odpowiedzieli na 35 pytań. A oto wyniki:

1 miejsce – Kamil Konik ze Szkoły Podstawowej im. Bohaterów Westerplatte w Czempiniu, klasa 6

2 miejsce – Antonina Wachowska z Zespołu Szkół w Jerce, klasa 6

3 miejsce – Julia Matuszkowiak z Zespołu Szkół w Jerce, klasa 6

Tytuły finalistów otrzymali:

Konrad Nowak ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Kościanie, klasa 7

Amelia Knoska ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Kościanie, klasa 6

Tobiasz Ścigacz ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Kościanie, klasa 6

Wszyscy uczestnicy otrzymali okolicznościowe dyplomy i upominki od Spółki DANKO. Nagrody dla sześciorga finalistów zostaną wręczone 2 czerwca podczas uroczystej sesji Rady Miejskiej Kościana.

Zwycięzcom, uczestnikom, nauczycielom i opiekunom serdecznie gratulujemy! Panu Wiktorowi Majchrzakowi, Beacie Sobczak, Judycie Konik oraz Kamili Włodarczak dziękujemy za pomoc organizacyjną.