Kategoria: Bez kategorii

Fundacja dla Ukrainy!

Fundacja dla Ukrainy!

 

Fundacja “Bonum adipisci” – Dążyć do dobra przyłączyła się do wsparcia ofiar wojny na Ukrainie oraz bohaterskich starań walczących tam żołnierzy. Koordynatorem zbiórki darów medycznych został dr Maciej Badura, dzięki którego inicjatywie, operatywności i determinacji, udało się zebrać i przekazać wiele darów oraz zorganizować transporty ewakuacyjne. Poniżej zamieszczamy sprawozdanie z tych działań.


18.03.2022 | 14 palet darów | Lwów-Mikołajów

Do Lwowa  powędrowały kolejne palety pomocy. Oprócz opatrunków, leków, batonów  energetycznych i  proteinowych również przekazaliśmy 46 szt. kolejnych plecaków   ratowniczych oraz 56 toreb medycznych.  Do Mikołajewa (…to jeszcze trochę), trafi jedna torba medyczna typu PSP1 wzbogacona wojskowymi opatrunkami oraz dodatkowymi kołnierzami ortopedycznymi, stetoskopem, ciśnieniomierzem i pulsometrem oraz lekami przeciwbólowymi. Trafią tam również opatrunki medyczne i środki ochrony osobistej.


14/15.03.2022 – ewakuacja uchodźców | Bajorka i Kijów

W tym terminie odbyła się ewakuacja rodziny lekarza pracującego w jednym z poznańskich szpitali. Nasz kolega, mgr Oskar Lizak wraz z Erwinem Jankowskim z PSP, pojechali pod Kijów  wynajętym busem, który wypełniliśmy po brzegi darami. Do Kijowa trafiły opatrunki, artykuły medyczne, leki, bielizna męska, środki higieny osobistej, środki osobistej ochrony COVID,  leki, 4 torby medyczne typu PSP1 oraz DEFIBRYLATOR AED.  W kilka osób pokryliśmy również część kosztów wynajęcia busa i paliwa. Dotacja 500 zł.


13.03.2022 | 11 palet darów | Lwów

11 palet darów wysłaliśmy tego dnia do Lwowa. Wśród nich znalazły się materiały opatrunkowe, leki, środki higieny osobistej, środki osobistej ochrony przeciwko COVID, torby medyczne i plecaki ratownicze jak również sprzęt medyczny, chirurgiczny i pierwszej pomocy. Ponadto bielizna męska dla ratowników, żołnierzy i pacjentów (nowe skarpetki i majtki/bokserki).


11.03.2022 | cztery torby ratownicze typu PSP1

Torby wzbogaciliśmy o leki ratujące życie, koce ratunkowe, ststoskopy lekarskie, peamy, zestawy z nićmi chirurgicznymi. Dodatkowo  kolejnych 4 ratowników, którzy jechali do Ukrainy zabrali  ze sobą środki ochrony osobistej, żele dezynfekujące w saszetkach, zapas maseczek medycznych, rękawiczek oraz 40 szt. latarek wraz z zapasowymi bateriami.


9.03.2022 | żywność i artykuły higieniczne

2 palety wody niegazowanej 500ml (3024 szt.),  żywność długoterminową, mleka, kaszki, art. higieniczne (pieluchy, mokre chusteczki, szampony i mydła, podpaski) przekazaliśmy do punktu recepcyjnego. W tym dniu podjęliśmy decyzję o skupieniu się tylko i wyłącznie na pomocy z zakresu medycyny ratunkowej  dla żołnierzy i medyków z Ukrainy.


29.02.2022 | 150 plecaków ratowniczych

Plecaki zostały wyposażone w podstawową pierwszą pomoc medyczną oraz uzupełnione o leki  przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeziębienie, dermatologiczne, talki i środki higieniczne oraz  ochronę osobistą dla Ratowników . Do transportu dołożyliśmy także bieliznę męką i skarpety dla żołnierzy. Dary zostały osobiście zabrane przez ratowników medycznych z Ukrainy wracających do Kijowa, walczyć o wolność swojego kraju. 

 

Walczymy u fundusze

Walczymy u fundusze

Fundacja funkcjonuje jedynie dzięki darowiznom oraz pozyskanym środkom zewnętrznych. Dlatego też do 15 stycznia 2021 złożyliśmy kilka wniosków konkursowych:

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 2 wnioski

Biuro Programu “Niepodległa” – 1 wniosek

Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego – 2 wnioski

Przygotowane wnioski dotyczą projektów koncertowych, inscenizacyjnych, związanych z konserwacją zabytków i pielęgnacją miejsc pamięci, wydarzeniami kulturalnymi, wreszcie z działaniami wydawniczymi. W każdym musimy wykazać wkład własny na poziomie około 20%, co jest sporym obciążeniem zwłaszcza, że  rok 2021 był bardzo intensywny i kosztochłonny z perspektywy podejmowanych działań. Ufamy jednak, że wspólnymi siłami uda nam się zrealizować jak najwięcej inicjatyw, które przyniosą korzyść naszemu regionowi i jego mieszkańcom. 

Pamięci powstańców – manewry wojskowe w Turwi

Pamięci powstańców – manewry wojskowe w Turwi

Na 11 grudnia zaplanowano wyjątkowe spotkanie poświęcone powstaniu wielkopolskiemu. Odbędzie się ono w Turwi. W jego ramach Grupa Rekonstrukcji Historycznych Tschuff planuje w godzinach przedpołudniowych pojawić się w Turwi, przeprowadzić manewry połączone z musztrą i zainteresować mieszkańców dziejami powstania. Mogą się oni spodziewać wizyty żołnierzy w mundurach z czasów powstania.

Kwadrans przed południem zaplanowano zbiórkę przed strażnicą OSP i wspólny przemarsz pod pomnik poległych w latach 1914-1920 mieszkańców miejscowości. O 12 odbędzie się okolicznościowe upamiętnienie poległych i złożenie zniczy. Następnie organizatorzy zapraszają do gorzelni, gdzie odbędzie się niewielka rekonstrukcja nawiązująca do roli Straży Ludowych w przejmowaniu ważnych z punktu widzenia powstania obiektów. Tam zebrani będą mogli usłyszeć o gen. Kazimierz Grudzielskim, jednym z dowódców powstania, który urodził się w Turwi (opowie o nim dr Emilian Prałat) oraz dziejach powstania wielkopolskiego. Będzie to również okazja do porozmawiania z rekonstruktorami, posłuchania opowieści Grzegorza Koniecznego o miejscowej gorzelni i lokalnych tradycjach. Na koniec organizatorzy zapraszają na skromny poczęstunek. Ze względu na sytuację sanitarno-epidemiologiczną obowiązuje reżim sanitarny. Z powodów organizacyjnych prosimy również i zgłoszenie udziału poprzez krótką ankietę https://forms.gle/L2NYFcc7QPoozTwq5

Polska prezentacja książki poświęconej Leopoldowi Nowotnemu

Polska prezentacja książki poświęconej Leopoldowi Nowotnemu

13 listopada 2021 roku w Kościańskim Ośrodku Kultury, odbyła się polska odsłona prezentacji książka dra Emiliana Prałata – „Leopold Nowotny. Życie i twórczość”. Kilka minut po godzinie 17:00 autor powitał przybyłych gości. W sposób szczególny przywitał Andrzeja Przybyłę, wójta Gminy Kościan, Przemysława Korbika, zastępcę burmistrza Miasta Kościana, dra Macieja Badurę z Fundacji „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra i dyrektora KOK Dariusza Łukaszewskiego. Wśród obecnych byli również prof. Jan Skuratowicz, Jadwiga i Stanisław Chłapowski. W spotkaniu wzięło udział blisko 80 osób. Autor podziękował Powiatowi Kościańskiemu i Gminie Kościan za wsparcie, dzięki któremu udało się wydać książkę. Przybliżając pokrótce postać Nowotnego zwrócił uwagę na wyjątkową okoliczność, mianowicie przywiezienie wprost od konserwatora jednego z dwóch zachowany na terenie powiatu obrazów polsko–włoskiego malarza – „Męczeństwo św. Andrzeja” z 1845 roku, zamówione przez rodzinę Chłapowskich dla kościoła parafialnego w Wyskoci. Nadmienił również, iż uczestnicy spotkania będą mieć możliwość obejrzenia go jako piersi po kilkumiesięcznej konserwacji. Gdy wymieniał nazwiska dwóch uczniów Państwowej Szkoły Muzycznej im. ks. dra Józefa Surzyńskiego – Piotra Woźniaka i Dominika Skorackiego z klasy trąbki Jakuba Domańskiego, rozsunęła się kurtyna sceny i rozbrzmiało „Te Deum” Marc Antoine Charpentina, a przed gośćmi ukazał się obraz. Następnie głos zabrał wójt Andrzej Przybyła, który podziękował autorowi za ogromny wkład w działania związane z kultywowaniem dziedzictwa, przypomniał serię wydawniczą „Miejsca i Sztuka”, inicjatywy „Racot. Tygiel kultur”. Po tym wystąpieniu dr Prałat zaprezentował okolicznościowy film, który przedstawiał historię Nowotnego i poszukiwań z nim związanych, jak również zawierał zapis rzymskich uroczystości poświęconych w tym roku, a zorganizowanych przez autora. Przypomniał również okoliczności związane z zamówieniem przez Chłapowskich obrazu dla kaplicy w Turwi i wydania przy tej okazji pamiątkowych obrazków, na wzór tych, które w 1830 roku wydano w Rzymie na pamiątkę obrazu namalowanego przez Philipa Veita. Obra oryginalne obrazki zostały zaprezentowane łącznie z kopią autoportretu Nowotnego, którą w trakcie spotkania ofiarował autorowi Zbigniew Lewandowicz oraz rysunkową kopią obrazu z Turwi. Kolejnym punktem uroczystości była część artystyczna. W jej trakcie zabrzmiały utwory sopranowe i muzyczne:

Franz Schubert – Ave Maria – Agnieszka Szymańska (sopran), Maria Magdalena Kaczor (fortepian)

Jan Sebastian Bach – Ave Maria – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Aleksander Głazunow – GavotteTrio Rosa  – Nadia Kmieciak (flet) i Filip Kauch (fortepian). Uczniowie z kl. fletu p. Agnieszki Panas i kl. fortepianu p. Mariana Michałowicza

Fryderyk Chopin – Walc Des–dur op. 64 nr 1 – wyk. Filip Kauch z kl. fortepianu p. Mariana Michałowicza

Michał Kasprzyk – Ave Maria – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Paolo Francesco Tosti – Preghiera – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Nikołaj Rymski–Korsakow – Lot trzmiela  – wyk. Nadia Kmieciak z kl. fletu p. Agnieszki Panas, Joanna Czuba 9fortepian)

Paolo Francesco Tosti – Sogno – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Paolo Francesco TostiIdeale – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Leon Cavallo – La Mattinata – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Luigi Denza – Funiculi Funicula – Agnieszka Szymańska, Maria Magdalena Kaczor

Artyści otrzymali brawa na stojąco. Na zakończenie autor zapytał, czy ktoś chciałby zabrać głos. Z zaproszenia skorzystał Zbigniew Lewandowicz, który podziękował autorowi za poszerzenie jego wiedzy nt. sztuki Wielkopolski, Nowotnego, polskiej kolonii artystycznej w Rzymie oraz nazarenizmu. Głos zabrała również Janina Wesołek, która podzieliła się wspomnieniami dotyczącymi autora z okresu jego nauki szkolnej i wyraziła dumę z faktu bycia absolwentem szkoły w Turwi. Wójt Przybyła poprosił na koniec o opowiedzenie o samej konserwacji obrazu.

Spotkanie zakończyło się przy kawie i cieście.

Fot. Elżbieta Brukwińska, Karina Jankowska, Maciej Badura

RELACJE:

https://www.kok.koscian.pl/Leopold_Nowotny__Zycie_i_tworczosc_-_relacja.html

 

Leopold Nowotny. Prezentacja książki Emiliana Prałata

Spotkanie z dyrektor Biura Współpracy Międzynarodowej Wielkopolskiego Urzędu Marszałkowskiego

Spotkanie z dyrektor Biura Współpracy Międzynarodowej Wielkopolskiego Urzędu Marszałkowskiego

W dniu 14 września dr Emilian Prałat spotkał się z Panią Anną Markiewicz, dyrektor Biura Współpracy Międzynarodowej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego. Korzystając z zaproszenia Pani Dyrektor przedstawił założenia zaplanowanej na 2023 trzeciej edycji inicjatywy „Racot. Tygiel kultur”, która zorganizowana będzie pod auspicjami Fundacji. Bardzo owocne spotkanie, w trakcie którego omówiono również możliwości współpracy w obszarze włoskim i bałkańskim, zakończyło się deklaracją kooperacji w realizacji zarówno „Tygla kultur”, jak i bieżących projektów o charakterze międzynarodowym, zwłaszcza zaś promującym kontakty Wielkopolski z zagranicznymi regionami partnerskimi. Dziękujemy za zaproszenie i konstruktywną rozmowę!

Grant Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu

Grant Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu

W dniu 21 maja 2021 otrzymaliśmy informację o uzyskaniu dofinansowania projektu “Noc Muzeów w stylu lat 20.”, który będzie realizowany dzięki projektowi “Kultura – Interwencje”. Zapraszamy do udziału w Nocy Muzeów w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia.

Dotacja Powiatu Kościańskiego

Dotacja Powiatu Kościańskiego

Ogromna radość! Dzisiaj otrzymaliśmy potwierdzenie przyznania przez Powiat Kościański dotacji w kwocie 15.000 zł na renowację nekropolii w Rąbiniu. Jak w poprzednim roku Fundacja przygotowała wniosek i go złożyła w imieniu parafii w Rąbiniu. Warunkiem udzielenia dotacji było wyłożenie takiej samej kwoty, na zasadzie 50:50%. Fundacja pokryje ten koszt. W sumie w tym roku Fundacja sfinansuje prace renowacyjne przy nekropolii w Rąbiniu w kwocie 21.000! Dzięki temu uda się odnowić łącznie 2/3 całości. Dla parafii oznacza to brak jakichkolwiek wydatków na poczet prac konserwatorskich. Ten spory dla nas wydatek powoduje, że niewiele zostanie na koncie na poczet kolejnych inicjatyw i prac, dlatego wszystkich zachęcamy do wsparcia naszych działań! Razem możemy więcej!
Ramowy plan działań na 2021

Ramowy plan działań na 2021

Szanowni Państwo,

2021 rok to trzeci z kolei naszej działalności. Wobec trudnego roku ubiegłego, który jednak zaliczamy do udanych pod względem ilości i charakteru podjętych działań i inicjatyw, przyszedł czas na pokazanie programu ramowego Fundacji na rok bieżący.

Najważniejszym jego elementem będzie kontynuacja prac renowacyjnych przy nekropolii w Rąbiniu.

Na początku lutego przygotowaliśmy dla Parafii w Rąbiniu wniosek do Starostwa Powiatowego w Kościanie na dotację na zabytki w kwocie 15.000,00. To 50% kwoty. Drugą połowę dołoży Fundacja, a więc podobnie jak w ubiegłym roku, w przypadku pozyskania dofinansowania, Parafia nie poniesie jakichkolwiek kosztów. W sumie drugi etap prac renowacyjnych zrealizowanych w roku 2021 będzie wynosić 36.000,00. Pozostałe 6.000 również sfinansuje Fundacja.

Wskazane do prac renowacyjnych nagrobki są związane z tzw. linią turewską wywodzącą się bezpośrednio ze spadkobierców generała Chłapowskiego i obejmują trzy groby: Marii hrabiny Jezierskiej (teściowej Tadeusza Chłapowskiego), Tadeusza i Róży z Jezierskich Chłapowskich oraz ich zmarłego w dzieciństwie syna Ludwika, jak również grobowiec Tekli z Mańkowskich i Zygmunta Chłapowskich – ostatnich przedstawicieli linii. Ponadto odnowione zostaną nagrobki szwagra generała – Wacława Gutakowskiego i jego żony Józefy oraz Teresy Duc i Marii Długołęckiej, nauczycielek dzieci Chłapowskich i towarzyszek dzieł społecznych generałowej Chłapowskiej, Zofii z Chłapowskich Mycielskiej, Józefa Chłapowskiego, Stanisława Chłapowskiego, Mikołaja Rynkiewicza. Łącznie jest to 11 nagrobków.

Wymurowane zostaną nowe cokoły pod epitafia – stare zostaną wymienione, a niektóre płyty otrzymają całkowicie nowe podstawy. Posiadamy zgodę Urzędu Konserwatorskiego.

W zależności od warunków pogodowych prace rozpoczniemy w kwietniu i zakończymy do końca września bieżącego roku.

Złożyliśmy aplikacje w kilku konkursach grantowych, w ramach których chcemy:

  1. zorganizować „Noc Muzeów”
  2. zorganizować wydarzenie „Racot. Tygiel kultur”
  3. zorganizować gminne obchody Święta Wojska Polskiego
  4. zorganizować/wesprzeć VII Kopaszewską Drogę Krzyżową
  5. dofinansować wydanie książki poświęconej Leopoldowi Nowotnemu
  6. dofinansować wydanie książki poświęconej wybranym dworom i pałacom rodziny Żółtowskich z terenu powiatu kościańskiego.

To plan ramowy i stałe jego elementy. Oczywiście w miarę możliwości i potrzeb planujemy kolejne działania.

By jednak powyższe inicjatywy – zwłaszcza renowacja – mogły być w pełni zrealizowane, chcemy zwrócić się do Państwa z prośbą o wsparcie. Fundacja działa na zasadach non profit. Utrzymujemy się wyłącznie z darowizn, dlatego jeżeli ktoś z Państwa zechciałby się włączyć w podejmowane inicjatywy, to będziemy wdzięczni za wsparcie. W ubiegłym roku wspólnymi siłami udało się zrobić dużo dobrego. Jesteśmy przekonani, że i w 2021 roku możliwe będzie kontynuowanie dotychczasowych planów i działań.

Zarząd Fundacji “Bonum adipisci” – Dążyć do dobra

Teksty zamieszczone na portalu “Kultura u podstaw”

Teksty zamieszczone na portalu “Kultura u podstaw”

Od czerwca 2020 roku dr Emilian Prałat współpracuje z portalem „Wielkopolska. Kultura u podstaw” prowadzonym przez Urząd Marszałkowski Województwa Poznańskiego. W jej ramach opublikowano następujące teksty:

  1. Szaleniec z regionu, https://kulturaupodstaw.pl/szaleniec-z-regionu/18 maja 2020
  2. Kultura i krajobraz – dzieło Generała z Turwi, https://kulturaupodstaw.pl/38487-2/, 3 czerwca 2020
  3. 220 rocznica urodzin Karola Marcinkowskiego. Mit i rzeczywistość, https://kulturaupodstaw.pl/220-rocznica-urodzin-karola-marcinkowskiego-mit-i-rzeczywistosc/, 23 czerwca 2020
  4. Polacy, Słowianie, Hrvati, https://kulturaupodstaw.pl/polacy-slowianie-hrvati-mala-wielka-historia/6 sierpnia 2020
  5. Czerwona Wieś – szkatułka historii, https://kulturaupodstaw.pl/czerwona-wies-szkatulka-historii/2 września 2020
  6. Chcieć to móc! https://kulturaupodstaw.pl/chciec-to-moc/13 października 2020
  7. Wielkopolskie podziemia, https://kulturaupodstaw.pl/44726-2/2 listopada 2020
  8. Rolnictwo – to brzmi dumnie! https://kulturaupodstaw.pl/rolnictwo-to-brzmi-dumnie/8 grudnia 2020
  9. Praca organiczna po żegocińsku, https://kulturaupodstaw.pl/praca-organiczna-po-zegocinsku/29 grudnia 2020
  10. Konserwować, rekonstruować, burzyć? https://kulturaupodstaw.pl/konserwowac-rekonstruowac-burzyc/7 stycznia 2021
  11. Szwagierka cara, wiejski cmentarzyk i fascynująca historia, https://kulturaupodstaw.pl/49417-2/29 stycznia 2021
  12. Alexis Langer. Wizja neogotyku w Wielkopolsce, https://kulturaupodstaw.pl/alexis-langer-wizja-neogotyku-w-wielkopolsce/, 11 lutego 2021
  13. Tron, symbol, kompleks i codzienność, https://kulturaupodstaw.pl/tron-symbol-kompleks-i-codziennos/, 3 marca 2021
  14. Obra – piękna i niesforna, https://kulturaupodstaw.pl/obra-piekna-i-niesforna/18 marca 2021
  15. Prezydenckie stulecie, https://kulturaupodstaw.pl/prezydenckie-stulecie/?fbclid=IwAR06ajuG-pd33do4pqSPv_BkkHtBI2hjtS7rLATU82XH8tOnZRDkfB_ZfwY, 12 kwietnia 2021
  16. Z ziemi szwedzkiej do polskiej (i z powrotem) https://kulturaupodstaw.pl/z-ziemi-szwedzkiej-do-polski-i-z-powrotem/29 kwietnia 2021
  17. Kopalnie, Sienkiewicz i wielka tragedia https://kulturaupodstaw.pl/kopalnie-wegla-brunatnego-w-poludniowej-wielkopolsce-sienkiewicz-i-wielka-tragedia/6 maja 2021
  18. Czyn zbrojny Chłapowskich https://kulturaupodstaw.pl/54919-2/2 czerwca 2021
  19. Wielkopolski tygrys turystyki https://kulturaupodstaw.pl/wielkopolski-tygrys-turystyki/21 czerwca 2021
  20. Słów kilka o wielkopolskim pszczelarstwie https://kulturaupodstaw.pl/filmy/slow-kilka-o-wielkopolskim-pszczelarstwie/2 lipca 2021
  21. Helena Modrzejewska w Wielkopolsce https://kulturaupodstaw.pl/helena-modrzejewska-w-wielkopolsce/9 lipca 2021
  22. Mała retencja szansą dla Wielkopolski https://kulturaupodstaw.pl/mala-retencja-szansa-dla-wielkopolski/9 sierpnia 2021
  23. Generał Edmund Taczanowski w Turcji https://kulturaupodstaw.pl/general-edmund-taczanowski-w-turcji/20 sierpnia 2021
  24. Księdza Zygmunta Ciepuchy historia Ziemi Kościańskiej https://kulturaupodstaw.pl/ksiedza-zygmunta-ciepluchy-historia-ziemi-koscianskiej/16 kwietnia 2021
  25. DANKO – Hodowla roślin https://kulturaupodstaw.pl/danko-hodowla-roslin-i-ponad-140-letnia-tradycja-nowoczesnego-rolnictwa/23 września 2021
  26. Gregoriańska Wielkopolska – https://kulturaupodstaw.pl/gregorianska-wielkopolska/ 22 października 2022
  27. Wielkopolskie szlaki i ślady Rzymu https://kulturaupodstaw.pl/wielkopolskie-szlaki-i-slady-rzymu/11.2021
  28. Jaszkowo i wizja Polski w siodle – https://kulturaupodstaw.pl/jaszkowo-i-wizja-polski-w-siodle/ 15 grudnia 2021
  29. Holenderskie ślady w Wielkopolsce – https://kulturaupodstaw.pl/holenderskie-slady-w-wielkopolsce/, 20 grudnia 2021
  30. Szołdrscy z Szołdr – https://kulturaupodstaw.pl/szoldrscy-z-szoldr/, 29 grudnia 2021

Bernard Turski in memoriam

Bernard Turski in memoriam

Bernard Turski urodził się 28 sierpnia 1953 roku w Krotoszynie. Tam ukończył szkołę średnią. We Wrocławiu, na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej ukończył w 1978 roku studia wyższe z zakresu weterynarii, a następnie studia podyplomowe z zakresu Chorób Zakaźnych i Administracji Weterynaryjnej. Po krótkim okresie pracy w Rawiczu, osiadł w 1978 roku w Krzywiniu, gdzie pracował w Państwowej Lecznicy Zwierząt, a z czasem otworzył własną praktykę weterynaryjną. To właśnie z tym miastem i regionem związał swoje życie osobiste i zawodowe. Tutaj po ślubie w 1980 roku, stworzył wspólnie z żoną Reginą i córką Gretą  dom, który słynął z otwartości i życzliwości. Poza pełną oddania pracą związaną z weterynarią, poświęcił się również działalności społecznej m.in. zasiadając dwukrotnie w Radzie Gminy Krzywiń. 18 grudnia 2014 roku rozpoczął swoją czteroletnią kadencję starosty powiatu kościańskiego. Z kolei od 23 listopada 2018 roku zajmował miejsce w Zarządzie Powiatu Kościańskiego VI kadencji. Był wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Przedsiębiorców Ziemi Kościańskiej członkiem Rady Naczelnej Unii Wielkopolan w Poznaniu oraz współzałożycielem Klubu Rotary w Kościanie. Należał również do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Był żywo zainteresowany współpracą z organizacjami społecznymi, jak chociażby strażą pożarną, policją, związkami łowieckimi, co znalazło odzwierciedlenie w przyznanych mu medalach i odznaczeniach honorowych. Bernard Turski został odznaczony również Srebrnym Krzyżem Zasługi i Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego.

Zarówno podczas kadencji starosty, jak również zasiadając z radzie Gminy Krzywiń czy władzach powiatu, aktywnie działał na rzecz intensyfikacji działań związanych z rozbudową infrastruktury sportowej przy Zespole Szkół Ponadpodstawowych im. Franciszka Ratajczaka w Kościanie, wspierał budowę internatu dla uczniów Zespołu Szkół Ponadpodstawowych im. Jana  Kasprowicza w Nietążkowie, przyczynił się do wzniesienia nowego budynku Wydziału Komunikacji i Dróg przy Starostwie Powiatowym w Kościanie. Służyły one integracji młodzieży i osób dorosłych, znacznie poprawiły komfort obsługi mieszkańców regionu, a urząd uczyniły przyjaźniejszym i bardziej otwartym. Oczywiście inwestycje te były wyrazem współczesnych tendencji, ale – myślę, że wszyscy się z tym zgodzimy – były również dużą zasługą Bernarda, jego charakteru który zawsze był otwarty, kontaktowy, pełen optymizmu, chętnie żartujący, zawsze bliski innym, nawet gdy zmagał się z chorobą. Taką też wizję urzędów, którym przyszło mu kierować, starał się realizować.

Mimo wielu obowiązków zawodowych i społecznych, starał się być wszędzie tam, gdzie spotykali się mieszkańcy regionu. Był wśród nich nie tylko jako przedstawiciel powiatu, ale przede wszystkim jako mieszkaniec regionu, który był dla niego miejscem pracy, życia, radości i smutków. Działając na jego rzecz starał się nie zapominać, że mandatem społecznym obdarzyli go ci, których spotyka każdego dnia. Z tego wynikała jego pokora, dystans do siebie, otwartość, życzliwość.

Wszyscy byliśmy świadkami choroby Bernarda. Dostrzegaliśmy jego cierpienie i zmaganie się w nierównej walce, ale też widzieliśmy determinację w codziennym byciu z tą chorobą. Mówił o niej oswajając w ten sposób zarówno bliskich, jak i siebie samego z jej konsekwencjami. Mówienie o tak trudnym stanie i perspektywie pogarszającej się kondycji, wymagało wielkiej odwagi. Tej jednak Bernardowi nie brakowało. Rozmowom z nim towarzyszyła również zawsze nadzieja i co od razu można było zauważyć – poświecenie uwagi rozmówcy. Nawet gdy było trudno, nawet gdy ból dawał się we znaki.

Dzisiejszy dzień pełen jest łez, wspomnień, ale i jedności. Nawet niebo, dziwnie szare, zdaje się smucić. Jednak w ten szczególny dzień chcę przywołać jeden obraz. Gdy Bernard żartował lub zamierzał powiedzieć coś, co rozbawi jego rozmówcę, na ułamek sekundy przed charakterystycznym uśmiechem skrywanym pod wąsikiem, w jego oczach pojawiał się błysk – pełen ciepła, życzliwości i szczerości. Zza tych chmur przebije się niebawem promień słońca, również pełen ciepła i wywołujących dobre emocje. Niech nam przypomni Bernarda – uśmiechniętego i uśmiechającego się do nas…

 

Przemówienie wygłoszone przez dra Emiliana Prałata w trakcie uroczystości pogrzebowej na cmentarzu w Krzywiniu 28.01.2021

Nagroda Samorządu Województwa Wielkopolskiego

Nagroda Samorządu Województwa Wielkopolskiego

Pragniemy podzielić się radosną informacją, o nagrodzeniu projektu Emiliana Prałata i Filipa Bączkiewicza “5 minut z historią” zgłoszonego przez Fundację „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra do XXI edycji konkursu „Działania proekologiczne i prokulturowe w ramach strategii rozwoju województwa wielkopolskiego” w kategorii działalności prokulturowej. Organizatorem konkursu jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego. Projekt znalazł się w gronie czterech zwycięskich! Uroczysta gala – w wersji online – odbyła się 2 grudnia 2020 roku. Ogromnie się cieszymy i dziękujemy wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do wsparcia naszych działań.
Pamiętamy…

Pamiętamy…

Pamięć – to spotkanie z tymi, których uśmiechu już nie dostrzegamy, i których serdecznych słów usłyszeć już nie możemy…

W dniu dzisiejszym uczczono pamięć zamordowanych w wyniku akcji „Tannenberg” mieszkańców Ziemi Kościańskiej, którzy już w 1938 roku trafili na listy proskrypcyjne, jako potencjalnie stanowiący zagrożenie dla działań hitlerowskich okupantów. 23 października 1939 roku przed ścianą kościańskiego ratusza rozstrzelano: Edwarda Brzeskiego, Mieczysława Chłapowskiego, Ludwika Dubskiego, Bronisława Farulewskiego, Jana Hejnowicza, Zygmunta Hełczyńskiego, Jan Hoeffnera, Jana Ido, Zygmunta Irżabeka, Franciszka Leśniaka, Franciszka Michalaka, Eryka Smorowskiego, Edmunda Sowińskiego, Jana Sroczyńskiego, Jana Szołdrskiego, Stanisława Szukalskiego, Józefa Tomaszewskiego, Józefa Wojciechowskiego.

 

O godzinie 16:00 przed ścianą ratusza kwiaty złożyli: senator RP Wojciech Ziemniak, wicestarosta kościański Zbigniew Franek, delegacja Gminy Kościan reprezentowana przez Andrzeja Przybyłę, Jana Szczepaniaka i Henryka Michalskiego, delegacja Miasta Kościana w składzie Piotr Ruszkiewicz, Przemysław Korbik i Małgorzata Noskowiak. W imieniu Fundacji “Bonum adipisci” – Dążyć do dobra kwiaty złożył dr Emilian Prałat.

Następnie delegacje udały się na ul. Dąbrowskiego, w pobliże cmentarza, gdzie kwiaty złożono na pomniku upamiętniającym rozstrzelanych 7 listopada 45 mieszkańców regionu.

Fotografie dzięki uprzejmości Jacka Olejniczaka

Pierwszy etap prac w Rąbiniu za nami

Pierwszy etap prac w Rąbiniu za nami

W poniedziałek 10 sierpnia odbył się odbiór prac renowacyjnych prowadzonych na nekropolii rodu Chłapowskich w Rąbiniu. Urząd Konserwatorski w Lesznie odebrał bez zastrzeżeń prace przy: grobowcu linii kopaszewskiej, epitafium Zofii Koźmianowej, płycie nagrobnej Dezyderego i Antoniny Chłapowskich, Joanny Grudzińskiej, Aleksandra Koncewicza i Ludwika Chłapowskiego. Prace zostały sfinansowane przez Fundację „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra i Powiat Kościański. Ten ostatni przekazał Parafii św. Ap. Piotra i Pawła w Rąbiniu kwotę 7.500 zł w ramach konkursu dotacji na zabytki, co stanowiło 50% całkowitego kosztu. Drugą połowę środków przekazała Fundacja, która w 100% sfinansowała również renowację pozostałych wymienionych nagrobków. Przypomnijmy, że prace przewidziane są na trzy lata. -Bieżący rok jest bardzo trudny ze względów finansowych, cieszymy się jednak, że udało się zrobić tak wiele­ – mówi dr Emilian Prałat, prezes zarządu Fundacji. Prace renowacyjne wykonały Ewelina Maciejczyk i Katarzyna Korn-Ubysz. W odniesieniu do największego z grobowców, którego ściany były silnie zasolone i zawilgocone, konieczne było wykorzystanie myjek wysokociśnieniowych, piaskarek oraz łagodnych środków chemicznych, które pozwoliły oczyścić powierzchnię nagrobka. Usunięto wszystkie fugi, które zastąpiono nowymi. Wzmocniono strukturę kamienia iniekcjami żywicowymi oraz całą powierzchnię zahydrofobizowano. Ponadto zapuszczono wszystkie napisy, dzięki czemu stały się one czytelne. Do jesieni pozostawiono odsłonięte otoczenie grobu, tak by sprawdzić czy poprawi to warunki wilgotnościowe. Podobny zakres prac objął pozostałe nagrobki. Po raz pierwszy od dziesiątek lat czytelny jest napis na tablicy córki Chłapowskiego Zofii. Bardzo wielu trudności nastręczyły prace przy najstarszym i najbardziej zniszczonym, piaskowcowym grobowcu Ludwika Chłapowskiego. Został on oczyszczony i zaimpregnowany. Ta płyta oraz sąsiednie spoczywają na zniszczonych, ceglanych podmurówkach i wylewkach z lastryko. Dzięki ustaleniom z Urzędem Konserwatorskim podjęto decyzję o wykonaniu na jesieni ceglanych cokołów oraz usunięciu lastryko. Podniesione zostaną również płyty w kwaterze generalskiej, które w ostatnim czasie zapadły się w gruncie i nie posiadają jakiejkolwiek izolacji. -Szeroki front robót nie byłby możliwy, gdyby nie wsparcie wielu osób prywatnych, ale również Ośrodka Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych im. gen. dyw. D. Chłapowskiego w Wędrzynie, którzy zechcieli wesprzeć dzieło renowacji.

Prace rozpoczęte!

Prace rozpoczęte!

W dniu 18 czerwca 2020 roku podpisana została trójstronna umowa, między Parafią w Rąbiniu, Fundacją, a Katarzyną Korn-Ubysz, w ramach której zostanie przeprowadzona renowacja nagrobka linii kopaszewskiej na nekropolii Chłapowskich! Dzisiaj rozpoczęły się prace! Fundacja przeznaczyła na ten cel 7.500 złotych, co stanowi 50% kosztów. Pozostałą część sfinansuje Starostwo Powiatowe w Kościanie, które przekazało parafii środki finansowe w ramach konkursu o dotację na zabytki. Wniosek przygotowała Fundacja. W ten sposób – bezkosztowo dla parafii – uda się odnowić największy z grobowców. Prace potrwają około miesiąca. W ich ramach zostanie oczyszczona powierzchnia nagrobka (przy użyciu środków chemicznych i mechanicznych), wymienione lub uzupełnione fugi spajające poszczególne płyty, uczytelnione napisy, a następnie powierzchnia grobowca zostanie zabezpieczona specjalnymi preparatami, które powinny ograniczyć rozwój mikroorganizmów, zwłaszcza porostów oraz zmniejszyć nasiąkalność płyt. Wiemy, iż nie uda się całkowicie powstrzymać upływu czasu, ale zdecydowanie go spowolnimy, a grobowiec przetrwa kolejne dziesięciolecia.

Fundacja przygotowuje także kolejną umowę, w ramach której – już całkowicie z własnych środków – odnowimy cztery kolejne nagrobki!

Wszystkich, którzy chcą wesprzeć dzieło renowacji nekropolii w Rąbiniu, uprzejmie prosimy o darowizny na konto 81 1140 2004 0000 3402 7900 6405 z dopiskiem „nekropolia w Rąbiniu”. Po zakończeniu prac na okolicznościowej tablicy (i w infokiosku), znajdzie się imienna lista Darczyńców. Potrzebujemy około 120.000,00 złotych. Wspólnymi siłami możemy jednak odnowić to wyjątkowe miejsce.

Trwają prace przy grobowcu linii kopaszewskiej w Rąbiniu. Pierwszy etap obejmie czyszczenie mechaniczne powierzchni grobowca oraz demontaż starych fugowań. Przypomnijmy, że ostatni raz grobowiec był otwierany w 1997 roku przy okazji pogrzebu Dezyderego Chłapowskiego i wówczas też miały miejsce ostatnie naprawy spoinowań. Powierzchnia grobowca jest porowata, co spowodowało pojawienie się porostów. Kamień jest ponadto zmatowiony. Komisja konserwatorska podejmie decyzję czy  pozostanie w takiej formie, czy też zostanie ujednolicony z pozostałymi płytami, które są polerowane. Po usunięciu brudu…zniknęły napisy. To problem całego cmentarza. Jednak po ujednoliceniu i zapuszczeniu liter, teksty będą czytelne!

Przy okazji zdradzimy, że kolejnym odnawianym nagrobkiem będzie płyta wielkiej księżnę łowickiej – Joanny z Grudzińskich. Prace przy tym epitafium finansuje w całości Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra. Zbadane zostało osadzenie płyty. niestety nie jest ono najlepsze. Płyta leży wprost na ziemi, podparta jest cegłą.

180 rocznica urodzin Heleny Modrzejewskiej

180 rocznica urodzin Heleny Modrzejewskiej

Gdy schodziła ze sceny życia, mówiono:

Była wielką artystką, ponad jej czołem świecił tajemniczy płomień poezyi, jak nad czołem Grottgerowskiej wieszczki, prowadzącej artystę wśród “doliny łez”.

Była wielką, ponieważ ze skarbca wszech sił natury i ducha otrzymała dar natchnienia, który uświęca i wynosi twórcę ponad rzeszę talentów i zwykłych pracowników.

Gdy Modrzejewska po raz pierwszy ukazała się r. 1868 na scenie warszawskiej, od razu odniosła tryumf niesłychany, nadzwyczajny, czarem urody, srebrnodźwięcznym głosem, boską pięknością spojrzenia, a nade wszystko melodyą duszy polskiej, która grała w jej rolach. Czar był niezwyciężony. W jej sztuce drżała ta sama głęboka melancholia, cichy a rzewny ból, z jakim kroczą w dziedzinie poezyi świetlane postacie kobiece Słowackiego, bo role, którym ona dawała wzięte z piersi własnych życie, miały także cichy wdzięk, zadumę i miękkość kobiet Sienkiewiczowskich. Z ust jej płynęły dźwięki głęboko odczutej, przepięknie rzeźbionej mowy rodzinnej, która miała cały swój majestat królewski i rzewność głęboką i wiekową słowiańską tęsknicę.

Gdy z Krakowa w r. 1869 przeniosła się wielka artystka do Warszawy, stała się od razu główną dźwignią kultury artystycznej na pierwszej polskiej scenie. Prowadziła dzieło podwyższenia artystycznego poziomu dramatu i komedyi, które przed nią rozpoczął Królikowski, znakomity tragik i wielki mistrz żywej mowy polskiej.

Co więcej, jako artysta człowiek, podniosła Modrzejewska znaczenie i godność aktorki polskiej, uszlachetniła jej społeczne i towarzyskie stanowisko. Należała do twórców samodzielnych, którzy się wznoszą ponad formuły szkół i kierunków. Miała własną artystyczną religię, a głównem jej przykazaniem było piękno, połączone z dostojnością duchową.

Gdy porzuciła scenę warszawską, szukając sławy na drugiej półkuli, czuliśmy wszyscy, iż ubyła tej scenie potęga pierwszorzędna, która mogła się mierzyć z najtrudniejszemi zadaniami sztuki odtwórczej. Zza Oceanu dobiegały echa jej wielkiej sławy. Ale – jak powiada jeden z bohaterów Mickiewiczowskich – cóż nam z tego, że imię artystki powtarzały z zachwytem tysiące ust obcych, gdy dla nas było ono dźwiękiem z oddali. To pewna, że tryumfy na obczyźnie zawdzięczała zwycięskiemu urokowi polskiej kobiety i duchowej sile idealizmu sztuki polskiej.

Wracając gościnnie na sceny nasze, urosła w moc, spotężniała, tworzyła nowe klejnoty poezyi, nowe role, a między niemi przewspaniałą Maryę Stuart, jedno z największych arcydzieł sztuki aktorskiej, jakie pojawiły się na scenach świata.

Niby jaskółka kilkakrotnie zza morza zlatywała pod rodzinną strzechę, zachowując zawsze serdeczne węzły z literaturą i poezyą polską.


Była wjątkowa, stanowiła najsłynniejszą Polkę przełomu XIX i XX wieku. Modrzejewska fascynowała i oczarowywała. W 2020 roku roku mija 180 rocznice jej urodzin. Przy tej okazji chcemy przypomnieć jej postać, twórczość i zasługi dla kultury polskiej.

5 minut z historią

5 minut z historią

Czas powszechnej kwarantanny, niecodzienność rzeczywistości, w której przyszło nam żyć w dobie pandemii koronawirusa, spowodował, że dla wielu osób był to czas nie tylko przymusowej izolacji, ale także różnego rodzaju niepokojów. Fundacja „Bonum adipisci” – Dążyć do dobra, zwłaszcza zaś dr Emilian Prałat, wspólnie z wywodzącym się z Kościana artystą fotografem Filipem Bączkiewiczem, zrealizowali cykl pięciu filmów edukacyjnych pod wspólnym tytułem „5 minut z historią”, w ramach których zaprezentowano dzieje epidemii na terenie Ziemi Kościańskiej. Pomysł był spontaniczny. Początkowo zamierzaliśmy stworzyć jeden odcinek. Już po pierwszym nagraniu okazało się, że wystarczy nam materiału na trzy odcinki. Dwa kolejne powstały dzięki społecznemu oddźwiękowi mieszkańców powiatu, którzy przekazali nam informacje dzięki którym dotarliśmy do nowych źródeł. Ostatecznie spontaniczny projekt przerodził się w mini serial składający się z pięciu odcinków poświęconych epidemiom i dodatkowego odcinka dedykowanego Helenie Modrzejewskiej, której 180 rocznica urodzin przypada w tym roku. Tytułowe „5 minut z historią” to w sumie blisko 50 minut materiału edukacyjnego i popularnonaukowego. Celem projektu było pokazanie, że epidemia, z którą mamy obecnie do czynienia, nie jest ani pierwszą, ani zapewne ostatnią. Co jednak ważne – i to jest nadrzędną myślą mini serialu – z wszystkimi tymi przypadkami udawało się nam sobie poradzić. W materiałach filmowych pokazujemy fakty, dane statystyczne, podobieństwa w zakresie przebiegu różnych epidemii i stosowanych metod walki z nimi. Przypominamy ważne postaci związane z regionem, które miały duże zasługi w walce z epidemiami. Z jednej strony pokazujemy wymiar uniwersalny, z drugiej lokalny. 


Odcinek 1 Kościan i Gmina Kościan. W pierwszym odcinku przybliżyliśmy historię epidemii cholery na terenie Wielkopolski, począwszy od 1831 roku aż do ostatniej jej emisji w 1872 roku. pokazaliśmy na starym kościańskim cmentarzu grób dra Bogusława Palickiego, który w 1853 roku zdiagnozował „pacjentkę zero”, przypomnieliśmy także innych lekarzy związanych z regionem, którzy mieli zasługi w walce z zarazą. Nie zabrakło informacji o sposobach odkażania domostw i profilaktyce tamtych czasów. Przywołano również temat grypy hiszpanki, która zebrała blisko pół miliona ofiar. Przy tej okazji zwróciliśmy uwagę na brak do dnia dzisiejszego badań, które odpowiedziałyby ilu powstańców i żołnierzy z Wielkopolski zmarło w następstwie komplikacji po hiszpance. Ostatni fragment poświęcono budowie systemu wodno-kanalizacyjnego w Kościanie, z centralnym jego punktem w postaci wieży ciśnień. Doprowadził on do ostatecznego uporania się z epidemią duru brzusznego.


Odcinek 2 Gmina Krzywiń. Odcinek rozpoczyna przybliżenie historii środków zapobiegawczych, jakie władze pruskie podjęły w odniesieniu do Wielkopolski w momencie pojawienia się na jej granicach pierwszych przypadków cholery. W dalszej części na dawnym wiadukcie kolejowym przypomnieliśmy okoliczności pojawienia się drugiej fali zarazy w Wielkopolsce, związanej z budową linii kolejowej. Dla zilustrowania odwieczności epidemii w dziejach cywilizacji, przybliżyliśmy informacje przekazane w Iliadzie Homera, relacje autorów antycznych o zarazie peloponeskiej czy chociażby dzieje epidemii wśród rzymskich legionistów. Odcinek zamknął fragment o sztuce i jej odniesieniu do „morowego powietrza”. Stanowił on wstęp do pokazania w Rąbiniu miejsca, gdzie spoczywać mają jego ofiary, unikatowej w skali Wielkopolski kolumny wotywnej z pelikanem czy wreszcie grobu dra Aleksandra Koncewicza, który zmarł na tyfus lecząc chorych w majątkach Chłapowskich.


Odcinek 3 Śmigiel. Odcinek w całości poświęcony Śmiglowi, miastu gdzie w latach 1709-1711 wraz z wojskami szwedzkimi walczącymi na frontach wojny północnej dotarła dżuma. W mieście i okolicy zmarło 2500 mieszkańców. Wielu z nich zostało pochowanych na obrzeżach miasta. Miejsce to oznaczono krzyżem i kamieniem z wyrytą datą 1709. Odcinek nakręcono w konwencji suspensu opartego na poszukiwaniach owego miejsca. Niespodziewanie w nagranie odcinka włączyli się urzędnicy magistratu. Udało się znaleźć wskazane wyżej miejsce. Pokazaliśmy również dawny cmentarz ewangelicki, na którym znajdują się unikatowe XVIII-wieczne epitafia ofiar tamtych wydarzeń


Odcinek 4 Gmina Czempiń. W odcinku przybliżyliśmy historię Juliusza Jaraczewskiego, ziemianina, który w 1853 roku opublikował broszurę pt. „O cholerze”. Pokazaliśmy kościół w Głuchowie gdzie autor jest pochowany, zaprezentowaliśmy fragmenty oryginalnej receptury zapobiegającej i leczącej cholerę. Nagraliśmy również fragment przed restaurowanym obecnie pałacem Żółtowskich w tej miejscowości. Materiału dopełniły ujęcia z pobliskich Jarogniewic. Przed nagraniem otrzymaliśmy informację o miejscu masowego pochówku ofiar cholery z 1853 roku. Udało się nam skontaktować z córką przedwojennego właściciela majątku w Głuchowie, która udostępniła nam niepublikowane dotychczas fotografie pałacu.


Odcinek 5 Gmina Śmigiel. Dzięki informacjom przekazanym przez osoby, które obejrzały odcinek śmigielski, udało się nam dotrzeć do miejsca prawdopodobnego pochówku ofiar epidemii z lat 1709-1711 oraz osadników niemieckich, ewangelików, którzy zasiedlili dwie opustoszałe w wyniku zarazy wsie – Sierpowo i Wydorowo. W materiale pokazaliśmy odnalezione miejsca pochówku i zwróciliśmy uwagę na problem niszczenia starych nagrobków, które znajdowały się na terenie wiejskiego cmentarza. Jednocześnie pokazaliśmy unikatowy w skali regionu, XVIII-wieczny cmentarz poewangelicki, wpisany do rejestru zabytków, lecz od lat niszczejący, na terenie którego znajduje się m.in. mauzoleum rodziny Bojanowskich czy tzw. Kriegdenkmal z 1919 roku, unikat w skali regionu.